Toekomst

Deze week zijn de teammanagers en diensthoofden van Gilde Opleidingen op bedrijfsbezoek geweest. Met z'n allen eens kijken wat de ontwikkelingen zijn buiten school.

We zijn op bezoek geweest bij Peters Rubber& Plastics BV, in Herkenbosch, leverancier van technische slangen in Rubber, PVC en TPE. Tevens voorzien ze de slangen van koppelingen en klemmen.

De directeur, ontving ons in zijn bedrijf en vertelde ons een en ander over zijn visie. In het voorgesprek was er afgesproken dat hij zou vertellen over ondernemerschap, klanttevredenheid, innovatie, imago en transformatie. Dit was een bewuste keuze omdat deze thema’s ook het onderwijs raken!

Wij hebben ook klanten, de student.

Wij hebben ook een imago.

Wij willen en moeten ook innoveren.

Wij zijn ook een bedrijf die iets levert!

Onze gastheer is sinds 2 jaar directeur nadat het bedrijf ruim 40 jaar een familiebedrijf is geweest en zit dus in een transitie van oud naar nieuw.

Wij als school zitten ook in een transitie van oud naar nieuw. Nieuwe kwalificatiedossiers, een nieuw toezichtkader vanuit de inspectie en een mix van oudere medewerkers en jonge medewerkers. En een transitie in de inzichten hoe de jeugd het beste leert, onze klant.

Conclusie, veel overeenkomsten en dus een boeiend verhaal.

Ter info: Het product van dit bedrijf zijn slangen en verbindingen (koppelingen). Het bedrijf verbindt zaken.

Van zijn boeiende presentatie spraken twee zaken mij het meeste aan.

Als eerste: De directeur had wat voorbereidend werk verricht en via website en gesprekken eens nagedacht over wat het product van Gilde Opleidingen is en wat we dus leveren.........

Wat wij produceren of leveren was niet zomaar aan te duiden. Ruim 140 beroepsopleidingen, 13 locaties, 4 niveaus, ruim 1000 medewerkers en rond de 11.000 studenten. Dus nogmaals het product wat wij leveren is niet voor iedereen even duidelijk. 

Is er dan geen overeenkomst binnen Gilde Opleidingen in wat wij leveren?

De directeur had daar goed over nagedacht. Het product wat Gilde Opleidingen levert is "toekomst".

Wat wij leveren is een product waar het bedrijfsleven om zit te springen of nodig heeft voor zijn eigen toekomst. Het product "toekomst" leveren we als school af aan het bedrijfsleven, elke beroepsrichting die Gilde Opleidingen heeft. Of te wel een "toekomst" afleveren voor de toekomst van het bedrijfsleven en een "toekomst" afleveren voor de toekomst voor onze klant, de jeugd zelf.

Als tweede, de directeur wil jonge mensen een kans geven. Goed opgeleid en geef ze het vertrouwen waarbij een goede coaching ter ondersteuning belangrijk is.

De directeur verduidelijkte dit ook met het voorbeeld over zijn transitieproces sinds zijn overname van het bedrijf. Heel bewust is hij gestart met een aantal jonge, net afgestudeerde, medewerkers die hij direct na school al inzet op belangrijke posities.

Met jonge mensen om zich heen is het mogelijk om de oudere medewerkers, die al lang in dienst zijn, er bij de nieuwe ontwikkelingen ook bij te houden. Met elkaar de transitie doormaken om tot een succesvol bedrijf te groeien.

Een waardevolle dag,

Wij leveren "toekomst", wat een geweldige gedachte......

Wij hebben vertrouwen in de jeugd, ook een geweldige gedachte .......

Wat was ik blij dat ik er bij was!

Oh ja, nog even terzijde:
Klanttevredenheid bewerkstellig je volgens de directeur door eerst zelf na te gaan of je wel tevreden bent over hoe het gaat, dus niet direct je klant bevragen, eerst zelf reflecteren  

Het blijft groeien

Wat is dat toch dat er tussen de stoepstenen in de tuin van alles blijft groeien?
Een aantal weken geleden had ik de stoep al een klein beetje schoongemaakt en de sporadische groene plukjes gras tussen de voegen weggehaald. Net na de winter, toen stond er echter nog niet zoveel.

Vandaag sta ik weer bij dezelfde stoep en wat denk je. Ik moet weer aan de slag, groeizaam weer geweest zeker.

Allereerst heb ik staan kijken en denken; Hoe krijg ik dit op een makkelijke manier weg? Wat te doen zodat het niet meer terug komt, zodat ik niet weer over 4 weken aan de bak moet.
Het bijzondere is dat ik me dat elk jaar afvraag.

Wegbranden ..... , Wegspuiten met gif ....., Weg krabben met ......  of is er een andere manier?



Om dit jaarlijks terugkerend werk sneller, beter en efficiënter te doen ben ik toch weer op zoek naar nieuwe informatie. Deze kennis heb ik nu nodig, ik wil dit werk nu doen, het is tenslotte weekend en de komende tijd komt het er niet van. Dus internet op en de kennis die ik nodig heb gaan ontdekken.
Ondertussen ook al vrienden gepolst hoe die dat doen? Dan is een vrienden groeps-app heel handig en het werkt snel. Leve Whats-App! Dat laatste levert informatie op: verkoop je huis, asfalteren en laat toch groeien, daar heb je vrienden voor!!! Zo was er even wat afwisseling met de vrienden, toch weer even contact gehad met de vriendenclub.

Na informatie gelezen te hebben en na gewikt en gewogen te hebben wat te doen, ben ik eruit. Branden is niet echt een optie. Werkt niet zo handig. Wegspuiten is ook zo iets. Hoe giftig is het en hoe schadelijk is het voor onze hond, onszelf en het milieu?

Wat overblijft is wegkrabben, wat meer werk maar voor ons toch de beste optie. Het voordeel van krabben is dat je direct resultaat ziet. Het wordt steeds mooier. Dan komt echter het tweede dilemma, hoe krab ik het snelste. De hele middag op de knieën zitten is ook niet fijn. Dus maar als klusser aan de slag. In de schuur eens rondgekeken wat er allemaal ligt.

Een steel, een verfkrabber en aan de slag. Met de slijptol de verfkrabber voorzien van een punt en dit in de steel vastgezet.

Ik kan blijven staan en heb er zowaar plezier in. Enerzijds dat ik iets nieuws gemaakt heb en anderzijds omdat het toch sneller gaat.

Is dit leren of niet, een probleem aanpakken op het moment dat het speelt, juiste bronnen gebruiken om te leren en inventief zijn met wat je hebt.

Zouden studenten dat ook niet fijner vinden? Een probleem zien, je netwerk gebruiken, met elkaar erover praten, informatie zoeken en aan de slag. Geweldig als onderwijs er zo uit zou zien.



Zondagmiddag 19.00 uur, helaas tegenvaller, de stoep is nog niet schoon, het regent alweer. Dus tijd voor andere dingen en vast nadenken hoe ik dit volgend jaar ga aanpakken ........
Nu lees ik net een appje dat schoonmaakazijn ook werkt. Wel met de opmerking dat je daarna geduld moet hebben en dat het enkele dagen droog moet zijn. Het feit dat er niet direct resultaat geboekt wordt vind ik maar niks.... Dus blijven krabben.

Het was echter een leerzame, ontspannen middag. Met al zichtbaar resultaat, een schonere stoep in wording.

Opstappen en uitstappen

Het onderwijs wordt niet van vandaag op morgen beter....

Het wordt beter als we bereid zijn om te investeren. Natuurlijk zegt iedereen dan laat de organisatie maar in mij investeren. Dat ik een scholing moet volgen is een taak van de baas, die moet tijd en geld vrij maken voor mij, voor mijn ontwikkeling.

Voor mij!! Omdat de baas het wil! Vreselijke woorden.

Zo krijg je naar mijn mening over een paar jaar geen beter onderwijs. Beter onderwijs begint bij jezelf, wil jij een authentieke medewerker zijn die zich inzet om de student te laten ontwikkelen.

Is de eerste stap dan niet dat jij als onderwijsmedewerker je wilt ontwikkelen? Zelfs zonder dat je baas zegt dat je je moet scholen. De motivatie om te scholen begint bij jezelf. Intrinsieke motivatie om het beste uit jezelf te halen zodat je het beste uit de student kunt halen.

De persoonlijke ontwikkeling van een onderwijsteam doe je door een professionele uitstraling te creëren. Een omgeving waar ontwikkeling voelbaar is bij iedereen, bij de medewerker en bij de student. Zelfs bij de medewerkers die niet direct betrokken zijn bij het onderwijs. Dus ook de facilitaire ondersteuning en andere ondersteunende diensten. Iedereen straalt zijn eigen professie uit en draagt dit uit.....

Medewerkers trainen doe je met elkaar, niet alleen losse vakcursussen (deze trouwens ook) maar langdurige aandacht voor ontwikkeling. De druppel wordt vanzelf een vlek en spreidt zich uit over een team of organisatie. Een professionele organisatie. Met kleine stappen vooruit, waar elke medewerker in zijn professie (van docent tot conciërge) zich thuis voelt en dus tevredener zijn werk uitoefent.

Ik omarm de werkwijze van Stichting Leerkracht, ondertussen ben ik ook al zover dat de naam niet alleen moet zijn 'Stichting Leerkracht'. Het gaat verder dan alleen de onderwijsmedewerkers. Ook de receptie mevrouw, de kantine medewerker en de conciërge hebben een professie en dragen bij aan een professionele omgeving waarin de student het beste leert.

Het zou moeten zijn "Stichting Kwaliteit Schoolmedewerkers".

De trein gaat verder, ondertussen moeten ook de niet onderwijsgevenden opstappen om bij te blijven. Hoe ziet het toekomstgericht onderwijs eruit is voor hun ook van wezenlijk belang? Van mij zijn ze welkom en mogen gratis mee bij de onderwijsontwikkeling. Ik ga ze vragen om op te stappen. Hoe kunnen ze anders ondersteunend zijn aan de ontwikkeling van een student.

Trouwens,

Ik heb het de laatste tijd alleen maar over dat de trein voortgaat en wie er niet opzit niet meer mee kan komen. Er is ook niets mis mee om uit te stappen als je er achter komt dat je op de verkeerde trein zit.

Opstappen en uitstappen kan op hetzelfde station.

Vaardig, waardig en aardig toekomstig onderwijs

Afgelopen week gesproken met een teamlid die studeert aan de Fontys Lerarenopleiding Consumptieve Technieken ofwel docent gastronomie.....

Hij worstelde met een thema voor een onderzoek en had een recent document via de Hogeschool gekregen waar hij mee aan de slag ging. Hier hebben we samen getracht een weg in te vinden.

Het document heet: 'Ons Onderwijs2032'.


https://www.youtube.com/watch?v=DpImMcurjkM


Aangezien ik wel houd van deze materie heb ik me dit weekend eens uitgeleefd op het advies van het onderwijsplatform. Ik was benieuwd waar ons onderwijs naar toe gaat.

Wat wil het toeval vandaag werd ditzelfde document aangehaald tijdens een management dag van Gilde Opleidingen. Waar staan we met het onderwijs van Gilde Opleidingen nu en waar willen we naar toe?

De highlights in een korte uiteenzetting.

Het onderwijs van de toekomst:
Onderwijs prikkelt en stimuleert creativiteit, nieuwsgierigheid en creëert ruimte voor een blijvende ontwikkeling van de student. Studenten leren omgaan met vrijheid en verantwoordelijkheid. Studenten leren de kansen van de digitale wereld benutten.

Wauw, in onze ontwikkeling naar de nieuwe kwalificatiedossiers en onze opbouw bij de Hotelschool en de Bakkerij opleidingen willen we dat ook. We lopen eens voor .......

De student van de toekomst:
De student wil persoonlijke ontwikkeling en heeft aandacht nodig, moet taal-, reken- en digitaal vaardig zijn. De student heeft kennis van de wereld en bezit maatschappelijk- en sociale vaardigheden.

Wauw, dit past bij de 21ste century skills die we aan het omarmen zijn in ons onderwijs, we starten hiermee volgend schooljaar.

De samenhang:
Samenhangend aanbod zichtbaar maken ofwel kennis en vaardigheden van de verschillende vakken combineren en dus grenzen doorbreken, muren en obstakels tussen vakken laten vervagen.

Wauw, dit zijn we nu aan het ontwikkelen dat er meer begrip en zicht komt op elkaars werk en lessen.

De extra's:
Meer mogelijkheden voor verdieping en verbreding.

Wauw, de keuzedelen krijgen een plek.








Het oordeel over de student:
Niet alleen 'meten' door te examineren maar ook door de ontwikkeling van de student 'merkbaar' te maken.

Wauw, wij zijn een instrument aan het bedenken hoe je een student breder kunt meten en niet alleen met een cijfer voor een examen/ toets.


Ons Onderwijs wordt vaardig, waardig en aardig in de voor ons nabije toekomst.
Gelukkig hoef ik niet te wachten tot 2032, de trein is al aan het rijden. Zelfs de ambitie van Gilde Opleidingen, de raket naar de toekomst wordt gebouwd.

De conclusie van vandaag was echter ook voor mij laat de trein niet te hard van stapel lopen, langzaam op gang komen, met veel tussenstations en nog ruimte om op te stappen.

Op naar de horizon...... daar staat een raket en eerst ervoor zorgen dat de basis op orde is.

De trein raast voort en stopt niet meer.

Van dit schooljaar zijn we alweer over de helft. Vandaag (zondag 28 februari) lijkt het wel voorjaar. Zonnetje schijnt, mensen op het (beschutte) terras aan de koffie en ik zie er al veel aan een lekker biertje zitten. Genieten van het voorjaar lijkt het wel.

Dit weekend de onderwijs 'blauwdruk' voor het nieuwe schooljaar weer bijgesteld. Er waren afgelopen week weer nieuwe inzichten en die maakten het noodzakelijk om alle toegewezen uren weer te herzien.

Elke week komen we dus een stapje verder. Soms zouden het stappen mogen zijn en gaat het me te langzaam. Ik moet me dan bewust zijn van mijn rol en me realiseren dat ik soms harder loop dan het team. Een welbekende valkuil als je voorop loopt en al weet waar je naar toe wilt. Lastiger voor het team die zich soms afvragen waar het naar toe gaat. Dus voor mij weer alert zijn op mijn rol.

Naast het team meenemen naar de toekomst is er ook nog het bedrijfsleven. Daar waar onze studenten stage gaan lopen en gaan werken.

Elke zes weken heb ik een bijeenkomst met de 'klankbordgroep', vertegenwoordigers vanuit het bedrijfsleven. Een zeer actieve groep die echt meedenkt met het onderwijs en de onderlinge samenwerking. Vorige week donderdag heb ik de 'blauwdruk' besproken en toegelicht. Daarna hebben we zoals het in de horeca gaat met z'n allen gedineerd. Deze groep zit op de trein en reist met ons mee.

Naast de veranderingen waar we als school straks mee te maken krijgen is de verandering voor het bedrijfsleven misschien nog wel groter. Nieuwe kwalificatiedossiers, landelijke eisen aan taal en rekenen, invoering van keuzedelen, andere examineringsvormen, meer begeleiding en 21ste century skills voor de docent en de student.

Hoe krijgen we het bedrijfsleven zover dat ze ook op de voortrazende trein kunnen springen om feeling met het onderwijs te houden en te volgen? Is het bedrijfsleven bekend met de 21ste century skills en de andere aanpassingen?

Dit is een nog grotere uitdaging dan het team meenemen naar de toekomst. Het bedrijfsleven meenemen is iets anders. Is er wel plaats op de trein voor iedereen uit het bedrijfsleven?
Als het bedrijfsleven niet wil investeren om dit traject te volgen is het voor ons (het onderwijs) nog moeilijker. Wordt er dan op termijn (door het onderwijs) geen verschil gemaakt tussen de bedrijven die zich wel met school verbonden voelen en meereizen en de bedrijven die de trein gemist hebben.

Zou dat een kwalijk zaak worden of zou dat een soort selectie zijn?

Wie zal het zeggen, de trein raast in ieder geval voort......

Na de open dag, begint het.

De open dag van onze school is net succesvol afgesloten.

Veel bezoekers kunnen nu vertellen waar de reis van hun leven begint. Waar leidt de reis na de Hotelschool Venlo naar toe?

Van kok naar zelfstandig werkend kok of van gastheer/ vrouw naar zelfstandig werkend gastheer/ vrouw. Zelfs bij de bakkers is de reis bekend. Van uitvoerend bakker naar zelfstandig werkend bakker. Of eindigt de reis als horeca ondernemer/ manager met een eigen zaak.

Als school hebben we laten zien hoe belangrijk gastvrijheid is en wat dit met zich meebrengt in de Horeca en in alle andere beroepen. Hospitality begint bij de basis, op school, zelfs al thuis. De basis die eigenlijk iedereen zou moeten meekrijgen bij zijn opleiding. Het maakt dan niet uit of je nu automonteur of timmerman wilt worden.
Gastvrijheid hoort bij elk beroep.

De specialisten zeggen: Gastvrijheidheid zit van nature in je, je hebt het of je hebt het niet? Is dat wel zo? Kun je dit dan niet leren?

Dat is een goede vraag! Ik denk dat je het wel kunt leren, als er echter van nature al iets in je zit wat te maken heeft met sociale vaardigheden dan zal het makkelijker gaan. Iedereen kan het wel leren en steeds verbeteren, je krijgt er ook ervaring in.

Gastvrijheid zou iedereen dan ook moeten leren in zijn opleiding! Deze basis staat bij de Hotelschool Venlo op een belangrijke plaats.

Laten we dit met z'n allen nog belangrijker maken, in elk beroep.
Gastvrijheid zegt ook dat je mensenkennis hebt, voel de gast/ klant aan wat hij/ zij wil.

Wat een geweldig beroep hebben we, gastvrijheid onderwijzen....

Vasten en bezinning

Die tijd is nu aangebroken. Na Carnaval (Aswoensdag) begint de periode van vasten en bezinning. Bezinning waarover? De gepleegde zonden tijdens Carnaval of bedoelen we wat anders?

Over wat er allemaal met Carnaval gebeurt is dat kan maar beter bij Carnaval blijven :).
Nu eens rustig stilstaan en bezinnen waar we mee bezig zijn is natuurlijk wel belangrijk. Al die innovatie die maar door raast en niet tot rust komt!

Zelfs de innovatie bij Valentijnsdag is merkbaar. Kreeg of verstuurde je vroeger een kaart of schreef je een klein briefje, nee de innovatie van Valentijnsdag is zelfs een Valentijns app, en de Valentijns e-cards. 
Restaurants spelen ook graag in op deze dag met Valentijns menu's. Het hoort allemaal bij deze tijd.

Heerlijk deze innovatie.

Maar terug naar het vasten en de bezinning. Vasten wil zeggen je onthouden van eten en drinken. Dat is sowieso niet goed voor onze branche. Dus laten we het vasten maar overslaan. Met alle innovatieve aanpassingen op school hebben we de gasten nodig voor ons leerproces. Dus niet vasten.... Komen eten en drinken bij ons dat is belangrijk, dan kunnen we vakmensen opleiden en klaar stomen voor het bedrijfsleven.


De nieuwe uitstraling aan het gebouw, het nieuwe meubilair in de brasserie en het restaurant moeten juist weer inspiratie stimuleren voor onze medewerkers en studenten.

De bezinning voor dit moment zou zijn: Hoe richten we ons onderwijs in voor het nieuwe schooljaar? Stilstaan bij de verplichte uren Nederlands, Engels en rekenen die Gilde 'voorschrijft', waardoor er minder uren aan andere vakken besteedt (kunnen) worden.
Wij willen wel een vakopleiding zijn en blijven, hierbij is taal en rekenen zeker ook heel belangrijk. De invoering van de nieuwe kwalificatiedossiers en de keuzedelen. Allemaal innovatie maar wel heel veel tegelijk. Nieuwe regels die steeds weer verschijnen en landelijke aanpassingen waar je weer rekening mee moet houden.

Heel veel wat nu voorgeschreven wordt gaat ten koste van het 'vakonderwijs' en de identiteit van de afdeling.
Dus nu na Carnaval, iedereen is weer nuchter, bijgekomen van de skivakantie en er staan 40 dagen voor bezinning......

Het is goed om die dagen eens te gebruiken.

Veranderen door te verbeteren.

Hoe geweldig is het dat we met de bakkers opleiding op de 2e plek staan van alle bakkersopleidingen in Nederland. Een 2e plek omdat we goed bezig zijn met ons onderwijs. Daardoor mogen we de bakkersopleiding in 2016 een topopleiding noemen.

Waarom moeten we dan innoveren?
Waarom moeten we dan veranderen?


Moeten .... we moeten niets!




Echter;
Stel dat Microsoft, Google, Apple en in onze branche de hotelketens, bakkerijen of restaurants niet zouden veranderen, wat dan. Dan hadden we nu nog steeds het DOS besturingssysteem, liepen we nog met floppydisks rond en zou internet er ook niet zijn. Hotels kregen alleen telefonische reserveringen want Booking.com bestond niet.
Stel dat bij het uit eten gaan we alleen nog de schnitzel en de appelmoes kunnen bestellen. Stel dat een bakkerij nog steeds zijn assortiment op de traditionele wijze maakt!

Geen iPhone 6, geen Windows 10, geen internet, geen Wi-Fi in het hotel, geen computer in de bakkerij die de bakker helpt met plannen en efficiënt werken, die machines in werking zet als de bakker nog op één oor ligt. "Wij willen op zaterdagmorgen om 8.00 uur vers gebakken brood". Geen doordachte logistieke systemen die de distributie bij BOL.com zoveel efficiënter en sneller maken. "Wij willen het boek morgen al in huis hebben".
Dus zijn we heel blij dat deze bedrijven innovatief zijn, steeds weer verbeteren om de klant/ gast tevreden te houden, aan zich te binden, meegaan met de tijd. Deze bedrijven willen de toon aangevende bedrijven blijven. Zij willen blijven behoren tot de topbedrijven van het land/ wereld.

Nieuwe ideeën een kans geven. Het oude ombouwen tot moderne efficiënte systemen die het ons makkelijker maken. Gooien ze het oude dan helemaal weg? Niet altijd, alles wat ze doen wordt echter wel steeds tegen het licht gehouden, kan het kleiner, sneller en beter. Nadenken over hoe je oud modern kunt maken, hoe je andere inzichten van techniek en onderzoek kunt inzetten om het product beter en moderner te maken.

In het onderwijs werken we met mensen, deze mensen moeten de noodzaak om het oude te moderniseren wel inzien. Helaas horen we nog te vaak, veranderen is nergens voor nodig. We doen het toch al jaren zo! Durven we wel kritisch te zijn op wat we doen?

Hopelijk zien we in dat ook het onderwijs niet kan achterblijven. Hoe leuk, mooi en uitdagend is het niet om het oude te veranderen (ik bedoel niet om alles weg te gooien), iets nieuws bedenken, anders bekijken en nieuwe inzichten in het onderwijs toepassen. Geweldig lijkt mij dat. De jeugd is ook niet hetzelfde als 10 jaar geleden, zij stellen ook andere eisen, net als hun ouders.

Als we niet veranderen roesten we vast ....... Dan komen we straks niet meer in aanmerking voor de titel topopleiding.

Laten we dus voorkomen dat we vastroesten en de opleidingen verbeteren zodat ze geschikt zijn voor de 21ste eeuw. Een heerlijke uitdaging. Elke dag op een innoverende wijze omgaan met je onderwijs.

Het onderwijs veranderen door te verbeteren. Wij willen ook een topopleiding blijven.

Leren zichtbaar maken, geweldig.

Leren zichtbaar maken.

Tjonge, wat kun je geboeid lezen in een boek over leren. Hoe mijn interesse gewekt is om leren op de Hotelschool Venlo beter (zichtbaarder) te maken.

Leren zichtbaar maken van John Hattie. Na een presentatie over John Hattie was ik zo enthousiast dat ik het boek gekocht heb.

Door dit boek te lezen ben ik geïnspireerd geraakt om anders naar het leren te kijken. Leren wat beter bij de toekomst past van onze studenten.

Een student leert altijd op school, echter niet altijd even effectief. Als je je hier bewust van bent kun je dus het leren effectiever maken. Docenten moeten hun werkwijze aanpassen zodat de grootst mogelijke effectiviteit behaald wordt. Dit doe je ook vooral door als team goed samen te werken en bereid te zijn om je manier van lesgeven te veranderen.

Veranderen betekent dan bouwen aan een krachtig team van medewerkers om niet alleen successen te tonen in resultaten maar ook door het leren van de student te waarderen en dus te stimuleren.

Hoe mooi zou het zijn als het leren op de Hotelschool Venlo zorgt voor een glimlach bij de student en bij de medewerker. Samen de verbinding maken en steeds te versterken en het leren weer tot plezier verheffen.
Docenten moeten beseffen welke invloed ze op hun studenten hebben. Dit kan, zoals we weten zowel positief als negatief. Het positieve kan echter beter benut worden en hier hebben we meer van nodig, meer positiviteit in de school. Veranderen waar we zelf invloed op hebben.

Voor de beeldvorming:

De effectiviteit is het laagst bij zitten blijven, zelfs de vakkennis van de docent scoort niet hoog in effectiviteit. De hoogst effectgroottes worden behaald met goede feedback, de geloofwaardigheid van de docent (in de ogen van de student), de verwachtingen van de student (het doel, laat de student zichzelf vooraf een cijfer geven voor het resultaat).


Mijn motto na vandaag is zeker; Ik ga voor meer effectiviteit, laat het zichtbare leren zegevieren.

De docent moet zich ook voorbereiden op de toekomst.

 

 

 

Als we de student willen voorbereiden op de toekomst dan kan de docent niet achter blijven.

 

Waar moet een mbo docent eigenlijk aan voldoen zodat hij/ zij klaar is voor de toekomst?

 

 

 

 

 

De docent werkt vanuit de beroepscontext in het mbo. Vaak is de passie van een vakdocent opleiden voor een beroep, in ons geval het mooie horeca beroep met gastvrijheid en beleving.

 

De docent van de toekomst volgt de ontwikkelingen die in het beroep gaande zijn. Steeds meer werken in een groep met andere docenten en niet als een eenling voor de klas. Een groep waarin samenwerken, afstemmen en kennis delen centraal staan. De docent is lid van een onderwijsteam.

De studenten moeten het verzorgde onderwijs als een eenheid ervaren. Dus meer overleg en meer afstemmen.

 

Om dit te kunnen moet de docent zich wel blijven ontwikkelen. Docenten kunnen niet alleen van de student verlangen dat hij/ zij klaar is voor de toekomst. De toekomstige docent moet zelf ook aan de slag.

 

Hoe mooi zal de toekomst worden als we dit allemaal kunnen realiseren in het onderwijs.

 

 

Wil je meer lezen:  http://www.mboraad.nl/?product/170152/Kwalificatiedossier+mbo-docent.aspx

 

 

De toekomstkwalificaties voor een docent zijn:

1. De docent draagt er zorg voor dat hij professioneel blijft
2. De docent ontwikkelt een onderwijsprogramma.
3. De docent voert een onderwijsprogramma uit.
4. De docent begeleidt de studenten tijdens de leerbaan.
5. De docent is actief betrokken bij de stage.
6. De docent construeert, hanteert en evalueert beoordelingsinstrumenten.

 

 

 

Innovatie en ideeen opdoen

Als een hotel innovatief wil zijn en wil inspelen op de trends gaan ze onderzoeken wat de consument c.q. gast wil.
Wat trekt een gast naar een hotel? De gast wil naar een hotel om te overnachten natuurlijk. Welk hotel kiest hij dan?

Blijkbaar zoek je een hotel dat bij je past. Kan het hotel je een beleving bieden en een wauw effect creëren.

Steeds meer zie je efficiënt ingerichte hotelkamers met mooie ICT snufjes. Gemak dient de gast, inloggen met je smart Phone, spraak gestuurde bediening van de lampen en overal Wi-Fi. De gast wil echter meer.....
Een omgeving waar hij zich thuis voelt, waar hij andere mensen ontmoet, een beleving en vooral persoonlijke aandacht. Steeds vaker creëert het hotel deze mogelijkheid in diverse ontmoetingsplekken. De lobby, de ontbijtruimte, de vergaderfaciliteiten, het restaurant, een gezamenlijke werk/ leesplek enz. De gast kan kiezen om rustig op zijn kamer te zitten of naar de nieuwe 'ontmoetingsruimte' te gaan. Nieuwe mensen ontmoeten en spreken, ervaringen uitwisselen en aandacht voor elkaar.

Zou je kunnen zeggen dat een student ook een gast is?

Wil de student ook een goede ICT omgeving op school waar hij/ zij mee kan leren EN mee kan socializen, op zijn eigen manier, op het moment dat hij/ zij het wil?
EN
Zoekt de student ook niet in een lokaal, praktijkruimte, kantine of aula contact met andere studenten.

Wil je dus innovatief onderwijs geven dan MOET er ook aandacht zijn voor de omgeving. Een nieuwe uitdaging erbij....

Moeten we dus bij innovatief onderwijs ook zorgen voor een innovatieve en uitdagende leeromgeving. Een plek waar het goed leren en goed vertoeven is....

Weer wat om over na te denken.

Enthousiaste voortgang van onze toekomst

Tja, wat gebeurt er als je het team een keer loslaat.
Als de kat van huis is dansen de muizen op tafel.
Zelf afwezig vanwege een sector beleidsdag, vast vooruit kijken naar 2016.

Dus de kat is er niet en wat doen de muizen.......

Vol enthousiasme is er gewerkt aan de blauwdruk van de opleidingen. Toen ik vanmorgen op kantoor kwam hing er een fraai overzicht van de koksopleiding van nu en hoe we deze kunnen gaan vormgeven.

Ons toekomst gericht onderwijs krijgt contouren.

 

Eerst in het blauw de huidige situatie, met ouderwetse overhead velletjes waar de nieuwe ideeën opstaan en die je zo transparant over het oude kunt leggen. Wat goed is niet weggooien!

Wel kritisch zijn in wat we willen veranderen. Onze visie en de uitgangspunten zijn met de blauwe en rode 'tekstvakjes' erbij gezet. Dit moeten we continue op ons netvlies hebben.

 

Waar spelden en een prikbord in dit digitaal tijdperk toch niet goed voor zijn.

 

 

Door deze #creatieve manier van denken # prikkelen we ook de gastheren en de bakkers. Zij gaan ook aan de slag.

 

 

William bedankt......., een verantwoordelijke muis.