Het blijft groeien

Wat is dat toch dat er tussen de stoepstenen in de tuin van alles blijft groeien?
Een aantal weken geleden had ik de stoep al een klein beetje schoongemaakt en de sporadische groene plukjes gras tussen de voegen weggehaald. Net na de winter, toen stond er echter nog niet zoveel.

Vandaag sta ik weer bij dezelfde stoep en wat denk je. Ik moet weer aan de slag, groeizaam weer geweest zeker.

Allereerst heb ik staan kijken en denken; Hoe krijg ik dit op een makkelijke manier weg? Wat te doen zodat het niet meer terug komt, zodat ik niet weer over 4 weken aan de bak moet.
Het bijzondere is dat ik me dat elk jaar afvraag.

Wegbranden ..... , Wegspuiten met gif ....., Weg krabben met ......  of is er een andere manier?



Om dit jaarlijks terugkerend werk sneller, beter en efficiënter te doen ben ik toch weer op zoek naar nieuwe informatie. Deze kennis heb ik nu nodig, ik wil dit werk nu doen, het is tenslotte weekend en de komende tijd komt het er niet van. Dus internet op en de kennis die ik nodig heb gaan ontdekken.
Ondertussen ook al vrienden gepolst hoe die dat doen? Dan is een vrienden groeps-app heel handig en het werkt snel. Leve Whats-App! Dat laatste levert informatie op: verkoop je huis, asfalteren en laat toch groeien, daar heb je vrienden voor!!! Zo was er even wat afwisseling met de vrienden, toch weer even contact gehad met de vriendenclub.

Na informatie gelezen te hebben en na gewikt en gewogen te hebben wat te doen, ben ik eruit. Branden is niet echt een optie. Werkt niet zo handig. Wegspuiten is ook zo iets. Hoe giftig is het en hoe schadelijk is het voor onze hond, onszelf en het milieu?

Wat overblijft is wegkrabben, wat meer werk maar voor ons toch de beste optie. Het voordeel van krabben is dat je direct resultaat ziet. Het wordt steeds mooier. Dan komt echter het tweede dilemma, hoe krab ik het snelste. De hele middag op de knieën zitten is ook niet fijn. Dus maar als klusser aan de slag. In de schuur eens rondgekeken wat er allemaal ligt.

Een steel, een verfkrabber en aan de slag. Met de slijptol de verfkrabber voorzien van een punt en dit in de steel vastgezet.

Ik kan blijven staan en heb er zowaar plezier in. Enerzijds dat ik iets nieuws gemaakt heb en anderzijds omdat het toch sneller gaat.

Is dit leren of niet, een probleem aanpakken op het moment dat het speelt, juiste bronnen gebruiken om te leren en inventief zijn met wat je hebt.

Zouden studenten dat ook niet fijner vinden? Een probleem zien, je netwerk gebruiken, met elkaar erover praten, informatie zoeken en aan de slag. Geweldig als onderwijs er zo uit zou zien.



Zondagmiddag 19.00 uur, helaas tegenvaller, de stoep is nog niet schoon, het regent alweer. Dus tijd voor andere dingen en vast nadenken hoe ik dit volgend jaar ga aanpakken ........
Nu lees ik net een appje dat schoonmaakazijn ook werkt. Wel met de opmerking dat je daarna geduld moet hebben en dat het enkele dagen droog moet zijn. Het feit dat er niet direct resultaat geboekt wordt vind ik maar niks.... Dus blijven krabben.

Het was echter een leerzame, ontspannen middag. Met al zichtbaar resultaat, een schonere stoep in wording.

Tijd

Een klein woord, maar zegt zoveel.

Tijd over, tijd tekort, wat gaat de tijd snel en soms lijkt de tijd juist niet voorbij te gaan.
De tijd achterhaalt ons wel. Wat nu bij de tijd is, is morgen achterhaald. Denkende dat je tijd genoeg hebt, blijkt dat je tijd tekort hebt.

Dit allemaal is van toepassing bij een verandering. Je lijkt tijd genoeg te hebben, en nu concluderen we wellicht we hebben tijd tekort. We moeten nog zoveel! En de tijd tikt door. Dit doet de tijd al heel lang op dezelfde wijze, tik na tik, seconde na seconde.

Waar halen we toch de tijd vandaan als een dag maar 24 uur telt en we zoveel willen. Nog zoveel willen om te verbeteren in een korte tijd.

Je wilt teveel in een te korte tijd, dat is wat ik de laatste tijd weleens hoor.

Dat zal dan ook wel de crux zijn. Wat is beter? Veel willen in een korte tijd of veel willen maar verspreid over een  langere periode. Soms is voor beide wat te zeggen, ik ben van mening dat we nu de kans moeten grijpen om veel veranderingen op te pakken en door te zetten.

De grote verandering in Berlijn toen de muur viel.

“Een verlangzaming van het proces zou niets hebben opgelost en de dissonanten en conflicten alleen maar hebben verscherpt. De problemen die er zijn gaan toch niet weg, maar met hoeveel verbittering die ook uitgevochten zullen worden, het is beter dat in een kader te doen dat voor de meerderheid aanvaardbaar is, zodat het stelsel tenminste staat. Als je bedenkt tot wat voor modderigheid, ressentiment, woede en angst een aarzelend beleid gevoerd zou hebben kun je het met deze regering alleen maar eens zijn dat ze snel gehandeld hebben.”

(Cees Nooteboom)

Wat dacht je van de veranderingen bij de bedrijven, die gaan ook snel, denk aan Apple, Samsung, DSM en diverse hotelketens die allemaal nadenken over een continue verandering. Als bedrijven niet veranderen sterven ze uit. Dus aanpassen en veranderen gaat met enige snelheid gepaard anders zijn ze te laat en heeft de concurrent ze ingehaald.

In het onderwijs is de snelheid van veranderen geen gemakkelijke, je loopt vaak achter de feiten aan en veranderen is niet makkelijk binnen de structuren die al jaren bestaan. Een professional in het onderwijs wil graag meedenken en heeft er een mening over, dat is een goede zaak, kritisch moeten we blijven. Soms is het ook lef hebben om te veranderen. Soms is een structurele verandering een opstap naar een verbetering, die structurele verandering is soms noodzakelijk en van levensbelang. Uiteindelijk willen we toch verbeteren. Bij een veranderingsproces is altijd ruimte om te evalueren en gaandeweg bijstellen blijft mogelijk en noodzakelijk. Steeds bijsturen, maar wel op koers blijven. De koers van de verandering wel blijven volgen.

Niet alleen het bedrijfsleven heeft met de factor tijd te maken om te overleven, hetzelfde geldt ook voor de sport.

Een voetbalteam dat tijdens de wedstrijd al snel op achterstand komt en niet verandert in speelstijl zal niet winnen. Zij hebben misschien maar 89 minuten om te veranderen. Vaak zelfs minder tijd .....
Daphne Schippers wint of verliest op misschien wel een honderdste van een seconde. Ik las in de krant dat ze haar trainingsopzet verandert heeft om uiteindelijk de snelste vrouw van de wereld te willen zijn.

De tijd zal het leren of de veranderingen leiden tot een verbetering om uiteindelijk de wedstrijd te winnen. Ander onderwijs, toegerust op de toekomst.

De tijd tikt door .........

Een nieuwe bakker

Zaterdagmorgen ga ik altijd naar de bakker. Lekker brood voor het weekend en een kleine voorraad in de diepvries. Doordeweeks hebben we het te druk om naar de bakker te gaan.

In de winkel zie je elke zaterdag dezelfde mensen. Al jaren hoor je ze hetzelfde bestellen. Dat doe ik trouwens ook.

Vanmorgen was echter een bijzondere ervaring.
Al weken heeft de bakker aangekondigd dat er een nieuwe bakker zou komen. Een overname door een collega uit een ander dorp. Met folders en krantenartikelen werden we als consument erop voorbereid dat er wijzigingen zouden komen. Ander brood, ander assortiment, ander uiterlijk.

Vandaag was voor de zaterdagmorgen klanten de eerste confrontatie met de nieuwe broodlijn. Hoe bijzonder is het om zelf te voelen en te zien wat dit met je doet, zowel bij de andere vaste klanten als bij het personeel zie je dat aan hun houding en uitstraling, vertwijfeling, zoekende. Hier blijkt maar weer eens dat een verandering accepteren niet makkelijk is. Dat heeft tijd nodig.

Ik hoor de klant voor mij zeggen: 'Ik wil graag het brood welk altijd links boven lag!' Sorry zegt de winkeldame, dat hebben we niet meer, gelukkig draagt ze enkele alternatieven aan. Met een wantrouwende blik kiest de klant een brood. Zal mij benieuwen hoor ik haar zeggen.

Aan het personeel bespeur ik ook een gewenningsproces. De kassa werkt anders, de bestellingen terugvinden is niet makkelijk en ze moeten veel adviezen geven over het assortiment. Met als gevolg, het duurt langer. Elke klant is langer bezig met kiezen en dus keuzes maken. Ook dat levert een vervelende situatie op.

Toen ik binnenkwam zag ik al dat er iets veranderd was. Het zonnepitbrood, welke wij al jaren eten, was er niet meer. Op de plek waar dit altijd lag, lag iets anders. Er ontstaat twijfel bij het zien van al die nieuwe broden. Slik, wat nu........

Welk brood zou lekker zijn en welk brood is hetzelfde als 'vroeger (vorige week)'? Hoe reageren ze thuis als ik met iets anders thuis kom? Alom vertwijfeling, gelukkig ook bij de andere klanten, om me heen hoor ik, 'oh wat jammer', 'wat lijkt erop', 'dan doe maar wat minder, ik wil het eerst proberen'.

Mijn beurt:

Ik moest me ter plekke ook aanpassen, geen klein suikerbrood meer van 400 gram, maar van 600 gram. Geen rond zonnepitbrood meer maar een vierkant zonnepitbrood welk er het beste op lijkt volgens de verkoopster. Geen bruine bollen per 5 verpakt maar per 6. Kies ik nu één of twee zakken. Had er altijd twee dus 10. Tjee, wat een vertwijfeling, 6 broodjes of 12. Ik kies 1 zak dus 6 broodjes.

Ik ben benieuwd of er volgende week een opstand komt van de klant, 'ik wil mijn oude brood terug'. of ik zie de oude vaste klant niet meer terug. Eerst nog maar eens een andere bakker uitproberen. Helaas is er dan niet veel keus. Er zijn niet veel bakkers meer in het dorp.

Geef de bakker een kans, zou ik zeggen.

Is de bakkers verandering een verbetering? De tijd zal het leren, het is wennen.
Een verandering kan echter ook weleens noodzakelijk zijn, de oude bakker wilde wat anders. Dat is ook keuzes maken.

De jeugd is geweldig

Daag de student uit, geef een goede begeleiding, coach ze op een goede manier, geef als docent/ instructeur het goede voorbeeld en ze gaan ervoor. Help en ondersteun ze als ze het spoor bijster zijn, zet ze weer op het goede pad.

De afgelopen weken heb ik wederom gezien dat de jeugd tot veel grootste dingen in staat is als ze uitgedaagd worden.

Het pop-up restaurant van de Hotelschool en Arends Culinair. Samenwerking tussen school en bedrijfsleven om gedurende 2,5 week een pop-up restaurant te runnen in Venlo. Docenten/ instructeurs en de eigenaars van Arends Culinair hebben de studenten begeleid en gecoacht naar ondernemerschap. Iedereen heeft laten zien dat ze echt 2,5 week een echt restaurant kunnen runnen.
De begeleiding en coaching is gestart in november 2015 en had de afgelopen weken zijn hoogtepunt. 24Drie, het restaurant was een feit. Veel gasten hebben genoten van de jeugd. De coaching en begeleiding is het halve werk, de rest doen de studenten zelf. Docenten/ instructeurs die zelf meehelpen als het even tegenzit is het goede voorbeeld geven. Daarna weer loslaten......

De Champion Challenge, het tweede voorbeeld, een interne wedstrijd tussen zelfstandig werkende koks en zelfstandig werkende gastheren/ vrouwen. Opgezet en uitgevoerd door fanatieke betrokken vakmensen uit het bedrijfsleven. Samen met school voor de student een mooie wedstrijd georganiseerd. Je zag de studenten uitgedaagd worden door een mooie maar pittige opdracht.

Afgelopen week was de musical van de opleiding recreatie, niet van de Hotelschool, maar wel een unieke prestatie van een groep geweldige jonge mensen.
Een musical organiseren die klein begon, het zou een klein project zijn maar groeide uit tot een grootste prestatie. Twee voorstellingen in de Maaspoort Venlo. Twee geweldige avonden met dans, muziek en geen playback maar echt gezongen.

Hier ook weer, goede begeleiding, goede coaching en docenten die het voorbeeld geven door mee te spelen, te dansen en te zingen. Ook hier professionele ondersteuning van professionals uit het bedrijfsleven. De aanloop was ook hier lang, voorbereiden, oefenen, oefenen en nog eens oefenen, het heeft geloond. De musical "De Drie Musketiers" met de pakkende slogan "Eén voor allen, allen voor één". Studenten, docenten/ instructeurs met bedrijfsleven, allen met één doel voor ogen, presteren voor een geweldige prestatie.

Kennis en ervaring van het bedrijfsleven bij projecten op school, hoe geweldig is dat. Daardoor kun je de studenten beter uitdagen en motiveren tot grootste prestaties. Het is echter.....

Binnen vier weken 3 geweldige projecten van en door studenten. Alle 3 de projecten om de student te laten groeien in zijn vakmanschap, samen met het bedrijfsleven.

Dat is de toekomst, meer samen. "Eén voor allen, allen voor één"

Innovatieve randvoorwaarden

Innovatie gaat verder dan alleen het onderwijs ontwikkelen.

Alle wilde plannen die wij als onderwijs nu aan het bedenken zijn worden straks werkelijkheid. Of het nu 21ste Centrury Skills zijn of het onderwijs in 2032, zoals ik al schreef de trein is in beweging en niet meer te stoppen.

Het hele curriculum is wel overwogen omgezet in nieuw onderwijs, stapje voor stapje wordt het onderwijs geschreven. Dus wij zijn er klaar voor. Kom maar op 21 ste Century!



Maar zijn we er dan......

Heeft er al iemand stil gestaan bij enkele randvoorwaarden? Hoe ziet het lokaal van de toekomst er dan uit? Kan een student volgend jaar leren in een omgeving die ook uitnodigt om te leren?

Of is dat niet nodig? Kijk naar het eerste plaatje van een lokaal uit 1960.

Of het plaatje hieronder

Een lokaal anno 2010, zoals ze er nu nog steeds uit zien met het verschil dat het krijtbord vervangen is door een 'smartbord'. Helaas wordt dat nog te vaak alleen gebruikt als 'projectiescherm' voor de beamer. Hoe hilarisch.








Dan de toekomst

Veel mogelijkheden om creatief te zijn, uitnodigend om te leren, veel ICT mogelijkheden en veel ruimte om allerlei dingen te ontdekken. Samen leren, open, transparant en studenten uit verschillende leerjaren en opleidingen en diverse docenten werken naast en met elkaar.

Door input van een collega over het nieuwe leren en onze lokalen op de locatie heb ik me dus de vraag gesteld: Hoe kunnen we nieuw onderwijs maken als de randvoorwaarden achterblijven?

In het lokaal van de toekomst werken creatieve docenten die met de studenten aan de slag gaan om samen te leren en te ontdekken.

Een noodzaak zou dus zijn dat de inrichting van een aantal lokalen in gelijke tred blijft met de ontwikkelingen in het onderwijs. Of is deze zorg ongegrond omdat in 50 jaar niets veranderd is aan de inrichting van de meeste lokalen?

Gelukkig zijn er ook nog docenten die zonder een hip, modern lokaal creatief kunnen zijn om hun les te geven op krijtbord of op het smartbord schrijven.

We have a dream ......

Thanks William

Vaardig, waardig en aardig toekomstig onderwijs

Afgelopen week gesproken met een teamlid die studeert aan de Fontys Lerarenopleiding Consumptieve Technieken ofwel docent gastronomie.....

Hij worstelde met een thema voor een onderzoek en had een recent document via de Hogeschool gekregen waar hij mee aan de slag ging. Hier hebben we samen getracht een weg in te vinden.

Het document heet: 'Ons Onderwijs2032'.


https://www.youtube.com/watch?v=DpImMcurjkM


Aangezien ik wel houd van deze materie heb ik me dit weekend eens uitgeleefd op het advies van het onderwijsplatform. Ik was benieuwd waar ons onderwijs naar toe gaat.

Wat wil het toeval vandaag werd ditzelfde document aangehaald tijdens een management dag van Gilde Opleidingen. Waar staan we met het onderwijs van Gilde Opleidingen nu en waar willen we naar toe?

De highlights in een korte uiteenzetting.

Het onderwijs van de toekomst:
Onderwijs prikkelt en stimuleert creativiteit, nieuwsgierigheid en creëert ruimte voor een blijvende ontwikkeling van de student. Studenten leren omgaan met vrijheid en verantwoordelijkheid. Studenten leren de kansen van de digitale wereld benutten.

Wauw, in onze ontwikkeling naar de nieuwe kwalificatiedossiers en onze opbouw bij de Hotelschool en de Bakkerij opleidingen willen we dat ook. We lopen eens voor .......

De student van de toekomst:
De student wil persoonlijke ontwikkeling en heeft aandacht nodig, moet taal-, reken- en digitaal vaardig zijn. De student heeft kennis van de wereld en bezit maatschappelijk- en sociale vaardigheden.

Wauw, dit past bij de 21ste century skills die we aan het omarmen zijn in ons onderwijs, we starten hiermee volgend schooljaar.

De samenhang:
Samenhangend aanbod zichtbaar maken ofwel kennis en vaardigheden van de verschillende vakken combineren en dus grenzen doorbreken, muren en obstakels tussen vakken laten vervagen.

Wauw, dit zijn we nu aan het ontwikkelen dat er meer begrip en zicht komt op elkaars werk en lessen.

De extra's:
Meer mogelijkheden voor verdieping en verbreding.

Wauw, de keuzedelen krijgen een plek.








Het oordeel over de student:
Niet alleen 'meten' door te examineren maar ook door de ontwikkeling van de student 'merkbaar' te maken.

Wauw, wij zijn een instrument aan het bedenken hoe je een student breder kunt meten en niet alleen met een cijfer voor een examen/ toets.


Ons Onderwijs wordt vaardig, waardig en aardig in de voor ons nabije toekomst.
Gelukkig hoef ik niet te wachten tot 2032, de trein is al aan het rijden. Zelfs de ambitie van Gilde Opleidingen, de raket naar de toekomst wordt gebouwd.

De conclusie van vandaag was echter ook voor mij laat de trein niet te hard van stapel lopen, langzaam op gang komen, met veel tussenstations en nog ruimte om op te stappen.

Op naar de horizon...... daar staat een raket en eerst ervoor zorgen dat de basis op orde is.

Na de open dag, begint het.

De open dag van onze school is net succesvol afgesloten.

Veel bezoekers kunnen nu vertellen waar de reis van hun leven begint. Waar leidt de reis na de Hotelschool Venlo naar toe?

Van kok naar zelfstandig werkend kok of van gastheer/ vrouw naar zelfstandig werkend gastheer/ vrouw. Zelfs bij de bakkers is de reis bekend. Van uitvoerend bakker naar zelfstandig werkend bakker. Of eindigt de reis als horeca ondernemer/ manager met een eigen zaak.

Als school hebben we laten zien hoe belangrijk gastvrijheid is en wat dit met zich meebrengt in de Horeca en in alle andere beroepen. Hospitality begint bij de basis, op school, zelfs al thuis. De basis die eigenlijk iedereen zou moeten meekrijgen bij zijn opleiding. Het maakt dan niet uit of je nu automonteur of timmerman wilt worden.
Gastvrijheid hoort bij elk beroep.

De specialisten zeggen: Gastvrijheidheid zit van nature in je, je hebt het of je hebt het niet? Is dat wel zo? Kun je dit dan niet leren?

Dat is een goede vraag! Ik denk dat je het wel kunt leren, als er echter van nature al iets in je zit wat te maken heeft met sociale vaardigheden dan zal het makkelijker gaan. Iedereen kan het wel leren en steeds verbeteren, je krijgt er ook ervaring in.

Gastvrijheid zou iedereen dan ook moeten leren in zijn opleiding! Deze basis staat bij de Hotelschool Venlo op een belangrijke plaats.

Laten we dit met z'n allen nog belangrijker maken, in elk beroep.
Gastvrijheid zegt ook dat je mensenkennis hebt, voel de gast/ klant aan wat hij/ zij wil.

Wat een geweldig beroep hebben we, gastvrijheid onderwijzen....

Vasten en bezinning

Die tijd is nu aangebroken. Na Carnaval (Aswoensdag) begint de periode van vasten en bezinning. Bezinning waarover? De gepleegde zonden tijdens Carnaval of bedoelen we wat anders?

Over wat er allemaal met Carnaval gebeurt is dat kan maar beter bij Carnaval blijven :).
Nu eens rustig stilstaan en bezinnen waar we mee bezig zijn is natuurlijk wel belangrijk. Al die innovatie die maar door raast en niet tot rust komt!

Zelfs de innovatie bij Valentijnsdag is merkbaar. Kreeg of verstuurde je vroeger een kaart of schreef je een klein briefje, nee de innovatie van Valentijnsdag is zelfs een Valentijns app, en de Valentijns e-cards. 
Restaurants spelen ook graag in op deze dag met Valentijns menu's. Het hoort allemaal bij deze tijd.

Heerlijk deze innovatie.

Maar terug naar het vasten en de bezinning. Vasten wil zeggen je onthouden van eten en drinken. Dat is sowieso niet goed voor onze branche. Dus laten we het vasten maar overslaan. Met alle innovatieve aanpassingen op school hebben we de gasten nodig voor ons leerproces. Dus niet vasten.... Komen eten en drinken bij ons dat is belangrijk, dan kunnen we vakmensen opleiden en klaar stomen voor het bedrijfsleven.


De nieuwe uitstraling aan het gebouw, het nieuwe meubilair in de brasserie en het restaurant moeten juist weer inspiratie stimuleren voor onze medewerkers en studenten.

De bezinning voor dit moment zou zijn: Hoe richten we ons onderwijs in voor het nieuwe schooljaar? Stilstaan bij de verplichte uren Nederlands, Engels en rekenen die Gilde 'voorschrijft', waardoor er minder uren aan andere vakken besteedt (kunnen) worden.
Wij willen wel een vakopleiding zijn en blijven, hierbij is taal en rekenen zeker ook heel belangrijk. De invoering van de nieuwe kwalificatiedossiers en de keuzedelen. Allemaal innovatie maar wel heel veel tegelijk. Nieuwe regels die steeds weer verschijnen en landelijke aanpassingen waar je weer rekening mee moet houden.

Heel veel wat nu voorgeschreven wordt gaat ten koste van het 'vakonderwijs' en de identiteit van de afdeling.
Dus nu na Carnaval, iedereen is weer nuchter, bijgekomen van de skivakantie en er staan 40 dagen voor bezinning......

Het is goed om die dagen eens te gebruiken.

Veranderen door te verbeteren.

Hoe geweldig is het dat we met de bakkers opleiding op de 2e plek staan van alle bakkersopleidingen in Nederland. Een 2e plek omdat we goed bezig zijn met ons onderwijs. Daardoor mogen we de bakkersopleiding in 2016 een topopleiding noemen.

Waarom moeten we dan innoveren?
Waarom moeten we dan veranderen?


Moeten .... we moeten niets!




Echter;
Stel dat Microsoft, Google, Apple en in onze branche de hotelketens, bakkerijen of restaurants niet zouden veranderen, wat dan. Dan hadden we nu nog steeds het DOS besturingssysteem, liepen we nog met floppydisks rond en zou internet er ook niet zijn. Hotels kregen alleen telefonische reserveringen want Booking.com bestond niet.
Stel dat bij het uit eten gaan we alleen nog de schnitzel en de appelmoes kunnen bestellen. Stel dat een bakkerij nog steeds zijn assortiment op de traditionele wijze maakt!

Geen iPhone 6, geen Windows 10, geen internet, geen Wi-Fi in het hotel, geen computer in de bakkerij die de bakker helpt met plannen en efficiënt werken, die machines in werking zet als de bakker nog op één oor ligt. "Wij willen op zaterdagmorgen om 8.00 uur vers gebakken brood". Geen doordachte logistieke systemen die de distributie bij BOL.com zoveel efficiënter en sneller maken. "Wij willen het boek morgen al in huis hebben".
Dus zijn we heel blij dat deze bedrijven innovatief zijn, steeds weer verbeteren om de klant/ gast tevreden te houden, aan zich te binden, meegaan met de tijd. Deze bedrijven willen de toon aangevende bedrijven blijven. Zij willen blijven behoren tot de topbedrijven van het land/ wereld.

Nieuwe ideeën een kans geven. Het oude ombouwen tot moderne efficiënte systemen die het ons makkelijker maken. Gooien ze het oude dan helemaal weg? Niet altijd, alles wat ze doen wordt echter wel steeds tegen het licht gehouden, kan het kleiner, sneller en beter. Nadenken over hoe je oud modern kunt maken, hoe je andere inzichten van techniek en onderzoek kunt inzetten om het product beter en moderner te maken.

In het onderwijs werken we met mensen, deze mensen moeten de noodzaak om het oude te moderniseren wel inzien. Helaas horen we nog te vaak, veranderen is nergens voor nodig. We doen het toch al jaren zo! Durven we wel kritisch te zijn op wat we doen?

Hopelijk zien we in dat ook het onderwijs niet kan achterblijven. Hoe leuk, mooi en uitdagend is het niet om het oude te veranderen (ik bedoel niet om alles weg te gooien), iets nieuws bedenken, anders bekijken en nieuwe inzichten in het onderwijs toepassen. Geweldig lijkt mij dat. De jeugd is ook niet hetzelfde als 10 jaar geleden, zij stellen ook andere eisen, net als hun ouders.

Als we niet veranderen roesten we vast ....... Dan komen we straks niet meer in aanmerking voor de titel topopleiding.

Laten we dus voorkomen dat we vastroesten en de opleidingen verbeteren zodat ze geschikt zijn voor de 21ste eeuw. Een heerlijke uitdaging. Elke dag op een innoverende wijze omgaan met je onderwijs.

Het onderwijs veranderen door te verbeteren. Wij willen ook een topopleiding blijven.