Opstappen en uitstappen

Het onderwijs wordt niet van vandaag op morgen beter....

Het wordt beter als we bereid zijn om te investeren. Natuurlijk zegt iedereen dan laat de organisatie maar in mij investeren. Dat ik een scholing moet volgen is een taak van de baas, die moet tijd en geld vrij maken voor mij, voor mijn ontwikkeling.

Voor mij!! Omdat de baas het wil! Vreselijke woorden.

Zo krijg je naar mijn mening over een paar jaar geen beter onderwijs. Beter onderwijs begint bij jezelf, wil jij een authentieke medewerker zijn die zich inzet om de student te laten ontwikkelen.

Is de eerste stap dan niet dat jij als onderwijsmedewerker je wilt ontwikkelen? Zelfs zonder dat je baas zegt dat je je moet scholen. De motivatie om te scholen begint bij jezelf. Intrinsieke motivatie om het beste uit jezelf te halen zodat je het beste uit de student kunt halen.

De persoonlijke ontwikkeling van een onderwijsteam doe je door een professionele uitstraling te creëren. Een omgeving waar ontwikkeling voelbaar is bij iedereen, bij de medewerker en bij de student. Zelfs bij de medewerkers die niet direct betrokken zijn bij het onderwijs. Dus ook de facilitaire ondersteuning en andere ondersteunende diensten. Iedereen straalt zijn eigen professie uit en draagt dit uit.....

Medewerkers trainen doe je met elkaar, niet alleen losse vakcursussen (deze trouwens ook) maar langdurige aandacht voor ontwikkeling. De druppel wordt vanzelf een vlek en spreidt zich uit over een team of organisatie. Een professionele organisatie. Met kleine stappen vooruit, waar elke medewerker in zijn professie (van docent tot conciërge) zich thuis voelt en dus tevredener zijn werk uitoefent.

Ik omarm de werkwijze van Stichting Leerkracht, ondertussen ben ik ook al zover dat de naam niet alleen moet zijn 'Stichting Leerkracht'. Het gaat verder dan alleen de onderwijsmedewerkers. Ook de receptie mevrouw, de kantine medewerker en de conciërge hebben een professie en dragen bij aan een professionele omgeving waarin de student het beste leert.

Het zou moeten zijn "Stichting Kwaliteit Schoolmedewerkers".

De trein gaat verder, ondertussen moeten ook de niet onderwijsgevenden opstappen om bij te blijven. Hoe ziet het toekomstgericht onderwijs eruit is voor hun ook van wezenlijk belang? Van mij zijn ze welkom en mogen gratis mee bij de onderwijsontwikkeling. Ik ga ze vragen om op te stappen. Hoe kunnen ze anders ondersteunend zijn aan de ontwikkeling van een student.

Trouwens,

Ik heb het de laatste tijd alleen maar over dat de trein voortgaat en wie er niet opzit niet meer mee kan komen. Er is ook niets mis mee om uit te stappen als je er achter komt dat je op de verkeerde trein zit.

Opstappen en uitstappen kan op hetzelfde station.

De trein raast voort en stopt niet meer.

Van dit schooljaar zijn we alweer over de helft. Vandaag (zondag 28 februari) lijkt het wel voorjaar. Zonnetje schijnt, mensen op het (beschutte) terras aan de koffie en ik zie er al veel aan een lekker biertje zitten. Genieten van het voorjaar lijkt het wel.

Dit weekend de onderwijs 'blauwdruk' voor het nieuwe schooljaar weer bijgesteld. Er waren afgelopen week weer nieuwe inzichten en die maakten het noodzakelijk om alle toegewezen uren weer te herzien.

Elke week komen we dus een stapje verder. Soms zouden het stappen mogen zijn en gaat het me te langzaam. Ik moet me dan bewust zijn van mijn rol en me realiseren dat ik soms harder loop dan het team. Een welbekende valkuil als je voorop loopt en al weet waar je naar toe wilt. Lastiger voor het team die zich soms afvragen waar het naar toe gaat. Dus voor mij weer alert zijn op mijn rol.

Naast het team meenemen naar de toekomst is er ook nog het bedrijfsleven. Daar waar onze studenten stage gaan lopen en gaan werken.

Elke zes weken heb ik een bijeenkomst met de 'klankbordgroep', vertegenwoordigers vanuit het bedrijfsleven. Een zeer actieve groep die echt meedenkt met het onderwijs en de onderlinge samenwerking. Vorige week donderdag heb ik de 'blauwdruk' besproken en toegelicht. Daarna hebben we zoals het in de horeca gaat met z'n allen gedineerd. Deze groep zit op de trein en reist met ons mee.

Naast de veranderingen waar we als school straks mee te maken krijgen is de verandering voor het bedrijfsleven misschien nog wel groter. Nieuwe kwalificatiedossiers, landelijke eisen aan taal en rekenen, invoering van keuzedelen, andere examineringsvormen, meer begeleiding en 21ste century skills voor de docent en de student.

Hoe krijgen we het bedrijfsleven zover dat ze ook op de voortrazende trein kunnen springen om feeling met het onderwijs te houden en te volgen? Is het bedrijfsleven bekend met de 21ste century skills en de andere aanpassingen?

Dit is een nog grotere uitdaging dan het team meenemen naar de toekomst. Het bedrijfsleven meenemen is iets anders. Is er wel plaats op de trein voor iedereen uit het bedrijfsleven?
Als het bedrijfsleven niet wil investeren om dit traject te volgen is het voor ons (het onderwijs) nog moeilijker. Wordt er dan op termijn (door het onderwijs) geen verschil gemaakt tussen de bedrijven die zich wel met school verbonden voelen en meereizen en de bedrijven die de trein gemist hebben.

Zou dat een kwalijk zaak worden of zou dat een soort selectie zijn?

Wie zal het zeggen, de trein raast in ieder geval voort......

Na de open dag, begint het.

De open dag van onze school is net succesvol afgesloten.

Veel bezoekers kunnen nu vertellen waar de reis van hun leven begint. Waar leidt de reis na de Hotelschool Venlo naar toe?

Van kok naar zelfstandig werkend kok of van gastheer/ vrouw naar zelfstandig werkend gastheer/ vrouw. Zelfs bij de bakkers is de reis bekend. Van uitvoerend bakker naar zelfstandig werkend bakker. Of eindigt de reis als horeca ondernemer/ manager met een eigen zaak.

Als school hebben we laten zien hoe belangrijk gastvrijheid is en wat dit met zich meebrengt in de Horeca en in alle andere beroepen. Hospitality begint bij de basis, op school, zelfs al thuis. De basis die eigenlijk iedereen zou moeten meekrijgen bij zijn opleiding. Het maakt dan niet uit of je nu automonteur of timmerman wilt worden.
Gastvrijheid hoort bij elk beroep.

De specialisten zeggen: Gastvrijheidheid zit van nature in je, je hebt het of je hebt het niet? Is dat wel zo? Kun je dit dan niet leren?

Dat is een goede vraag! Ik denk dat je het wel kunt leren, als er echter van nature al iets in je zit wat te maken heeft met sociale vaardigheden dan zal het makkelijker gaan. Iedereen kan het wel leren en steeds verbeteren, je krijgt er ook ervaring in.

Gastvrijheid zou iedereen dan ook moeten leren in zijn opleiding! Deze basis staat bij de Hotelschool Venlo op een belangrijke plaats.

Laten we dit met z'n allen nog belangrijker maken, in elk beroep.
Gastvrijheid zegt ook dat je mensenkennis hebt, voel de gast/ klant aan wat hij/ zij wil.

Wat een geweldig beroep hebben we, gastvrijheid onderwijzen....

Trots op de school!

Trots op de school!

Mag dat? Even los van alle innovatie waarin we verkeren en waarin het soms één stap vooruit is en 90 graden bijdraaien. Weer opnieuw nadenken, weer nieuwe regels en aanpassingen. Dan dacht je goed op weg te zijn en helaas, het is toch anders. Nieuwe regelgeving en nieuwe inzichten.

Dat hoort bij innovatie, nadenken, overdenken, denken de goede weg in te slaan en dan toch verkeerd zitten en dus weer bijdraaien.

In alle hectiek van de innovatie gaat school gewoon door. Na een verkeerde weg ingeslagen te zijn, tijd verloren te hebben, kan ik echter ook nog trots zijn. Dat zorgt ervoor dat we door blijven innoveren. We willen uiteindelijk een goede opleiding zijn en worden voor de student en voor de branche.

Waar ben ik dan trots op:

Nu even heel specifiek op één student, die zelf ooit zei dat we hem niet hadden moeten aannemen....
Hij vond zelf dat hij niet paste op een horeca opleiding. Diezelfde student is echter gegrepen door een Barista virus. Opgedaan op school!
Zo erg, dat hij in zijn vrije tijd maar bleef oefenen met zijn nieuwe passie. Koffie....
Ook op school vroeg hij regelmatig of hij mocht oefenen met het mooie apparaat welk wij in de brasserie hebben staan. En wat is er nu gebeurt! Hij heeft deze week zijn Barista 1 behaald. Helemaal door eigen motivatie, geen dwang van school, zijn nieuwe passie gevolgd. Dan bereik je wat.

Wauw, geweldig. Adriaan, proficiat.

Waar ben ik nog meer trots op?

Dat we eindelijk aan de voorgevel van de school duidelijk kunnen aangeven wie we zijn, wat we doen, en welk vak je bij ons kunt leren.

Boven het restaurant de naam van ons restaurant. In mooie zilveren letters. L'Entree, treedt binnen, welkom bij ons.

Boven de ramen van de keuken, drie mooie banners met studenten erop die plezier hebben, bezig zijn met een vak. De basis hiervoor willen wij graag aanleren.
De koks opleidingen, de gastvrijheidsopleidingen, de bakkerij opleidingen en de horeca ondernemer manager opleiding.

Hiervoor werk ik elke dag met plezier, en ik besef me dat het soms een beetje tegen zit, maar als ik dit zie en kijk naar de student, dan ga ik er weer voor. Dan sla ik maar een keer de verkeerde weg in.

Bijdraaien kan altijd, zolang het maar niet resoluut omdraaien is. Dan innoveer je niet meer maar keer je terug naar het oude patroon.

Open je ogen.

Iets wat ik me al langer had voorgenomen was langer blijven bij een stagebezoek. Meekijken en een helpende hand uitsteken op de stageplek van onze studenten.

Op dinsdag 26 januari heb ik bij een stagiaire (Mannie) van de opleiding 'ondernemer manager horeca' van de Hotelschool meegekeken, meegeholpen en veel vragen gesteld aan de stagiaire. Niet gedacht dat ik daar met veel nieuwe energie, een goed humeur en vol trots op terugkijk.

In de spaarzame tijd die je als begeleider hebt toch tijd en ruimte maken voor zoiets belangrijks. Dit zal zeker niet innovatief zijn,   het kan echter wel je ogen openen..... wat weer kan leiden tot innovatie. Je ogen openen en verder kijken dan je neus lang is. Je ogen en oren open houden zodat je af kunt wijken van gewoontes of gebruiken. Hier komt innovatie uit voort. Open staan voor andere en nieuwe beelden die zich in je omgeving afspelen, je niet opsluiten in 'tunnelvisie' of 'bedrijfsblindheid'.

Het was puur om een betere indruk te krijgen van de werkzaamheden. Nog te vroeg om het te zien als een beoordelingsgesprek of eindgesprek. Ik begrijp nu meer wat er gebeurt, waar de stagiaire zelf trots op is, waar hij tegen aanloopt en waar we dus voor de toekomst nog van kunnen leren. Dit zal er uiteindelijk toe moeten leiden dat we veranderen, stapje voor stapje.

Eerder op bezoek gaan levert blijkbaar goede dingen op, zowel voor mij als voor de stagiaire. Door in de weg te lopen en veel vragen te stellen heb ik uiteindelijk 'Mannie' op weggeholpen met zijn eindopdracht. Ik heb nu ook een beter beeld bij zijn stageplek, iets wat je niet haalt uit een geschreven stuk tekst over de 6P's van het stagebedrijf. Met eigen ogen kijken en ter plekke geeft een beter beeld van zijn werkzaamheden.

Dit bevordert uiteindelijk dus de ontwikkeling van de student, meer aandacht voor zijn stageplek en zijn werkzaamheden.

Fijn ook dat de bedrijven mee wilden werken, stagebedrijf 'Niens Horeca' uit Maasbree en het gemeentehuis Peel en Maas in Panningen. Was een super ervaring.

Educatie verbindt

Verbinden.

Diverse collega's van de hotelschool Venlo studeren bij de Fontys in Eindhoven. Ze zijn bezig met hun HBO lerarenopleiding consumptieve technieken. Ofwel ze studeren om docent te worden aan een hotelschool. Hoe leer je studenten het koks vak of hoe vorm je er een geweldige gastheer van of hoe creëer je een goede brood/ banket bakker?
In het onderwijs werken is een moeilijk, zwaar maar zeker uitdagend beroep. Ondanks de energie die het weleens kost krijg je er veel positieve energie voor terug.

Dinsdag 12 januari was er een symposium met als titel 'Educatie Verbindt'. Introducees waren welkom en ik was gevraagd om mee te gaan. Dit heb ik met alle plezier gedaan. Zelf heb ik ook ooit deze opleiding gedaan, dus ik was nieuwsgierig wat er te leren was die avond.

De gastsprekers spraken over talentontwikkeling en de kanteling van verticale 'top down' organisaties naar horizontale organisaties waar de leden van een team meer naast elkaar werken. Bij talentontwikkeling kun je niet iedereen langs dezelfde meetlat leggen, maar dit nog vaak gebeurt. Iedereen heeft talent, vaak weten we niet waarvoor en vragen we ons af: Hoe ontwikkel/ stimuleer je dat onontdekte talent dan?

Veel is er veranderd, volgens de jonge onderwijskundige medewerkers van Fontys. De jonge sprekers hebben met veel enthousiasme en inzet de avond georganiseerd en aan elkaar gepraat. Dat is een verschil met vroeger. Deze lessen kregen wij van stoffige oude mannen (hoor wie het zegt, ik ben inmiddels ook al 54).

Leuk om te zien dat men zich hier ook steeds bewuster wordt van de veranderingen waar de toekomstige docent mee moet leren omgaan. Er vindt een verschuiving plaats van de strenge docent naar het leggen van een goede relatie met je student. Creëer een community van leren, verbind mensen met elkaar. Zoek naar de balans in groei en ontwikkeling.

Het bijzondere van de avond vond ik vooral dat het publiek bestond uit HBO studenten van Fontys, docenten van Fontys, medewerkers van de administratie van Fontys, zelfs een vader van een docent en introducees.

Iedereen vertelt en is bezig met educatie. Hoe kunnen we van elkaar leren? Dit vond ik de kracht van de avond, luisteren, vertellen en ervaringen uitwisselen over onderwijs. Een keer met andere onderwijsmensen praten dan die op je eigen school werken en ervaringen delen.

Wat we misschien al lang weten maar ook op deze avond weer duidelijk werd was dat de docent het voorbeeld geeft. De docent is het voorbeeld voor de student. Als docent breng je mee wie je bent, zowel in positieve zin als in negatieve zin. Dit moeten we ons telkens realiseren en ons daar zeker bewust van zijn. Heb jij een baal dag en straal je dat uit dan slaat dit over op ......

Laat we beseffen en ons ook realiseren dat we van elkaar nog veel kunnen leren. Dit doen we te weinig. Deze avond heeft mij weer geïnspireerd om te blijven praten met anderen over onderwijs. Dit moeten we allemaal meer doen, zoek elkaar op om te verbinden. Dus onderwijs geven aan jonge mensen verbindt.

Fijn dat ik mee mocht, op naar de volgende keer om met onderwijs 'freaks' te sparren over onderwijs. Deze avond was gratis en voor niets, hoe geweldig. Daarom moet je al gaan :).

Wie volgt.........

En

Geef jij het voorbeeld .......

De docent moet zich ook voorbereiden op de toekomst.

 

 

 

Als we de student willen voorbereiden op de toekomst dan kan de docent niet achter blijven.

 

Waar moet een mbo docent eigenlijk aan voldoen zodat hij/ zij klaar is voor de toekomst?

 

 

 

 

 

De docent werkt vanuit de beroepscontext in het mbo. Vaak is de passie van een vakdocent opleiden voor een beroep, in ons geval het mooie horeca beroep met gastvrijheid en beleving.

 

De docent van de toekomst volgt de ontwikkelingen die in het beroep gaande zijn. Steeds meer werken in een groep met andere docenten en niet als een eenling voor de klas. Een groep waarin samenwerken, afstemmen en kennis delen centraal staan. De docent is lid van een onderwijsteam.

De studenten moeten het verzorgde onderwijs als een eenheid ervaren. Dus meer overleg en meer afstemmen.

 

Om dit te kunnen moet de docent zich wel blijven ontwikkelen. Docenten kunnen niet alleen van de student verlangen dat hij/ zij klaar is voor de toekomst. De toekomstige docent moet zelf ook aan de slag.

 

Hoe mooi zal de toekomst worden als we dit allemaal kunnen realiseren in het onderwijs.

 

 

Wil je meer lezen:  http://www.mboraad.nl/?product/170152/Kwalificatiedossier+mbo-docent.aspx

 

 

De toekomstkwalificaties voor een docent zijn:

1. De docent draagt er zorg voor dat hij professioneel blijft
2. De docent ontwikkelt een onderwijsprogramma.
3. De docent voert een onderwijsprogramma uit.
4. De docent begeleidt de studenten tijdens de leerbaan.
5. De docent is actief betrokken bij de stage.
6. De docent construeert, hanteert en evalueert beoordelingsinstrumenten.