De laatste als teammanager ....

Deze blog is de laatste die ik schrijf vanuit mijn functie als teammanager van de Hotelschool Venlo en de bakkerij opleidingen. Een jaar lang allerlei gebeurtenissen en ervaringen gedeeld met deze blog. Met veel plezier heb ik ze geschreven.

Waarom de laatste, vraag je je wellicht af?

Voor de zomer kwam er onverwachts een vacature vrij; Directeur van de sector Hospitality & Wellness. De sector waar ik ook al vele jaren met plezier voor werk.

Een kans dacht ik en die wilde ik grijpen. Dat laatste is dus gelukt!

Per 1 september 2016 ga ik aan de slag als 'Directeur sector Hospitality & Wellness'. Wat een mooie kans om me nog meer in te gaan zetten voor de vrijetijdsindustrie van de regio.

Niet alleen voor de horeca en bakkerij opleidingen, ook voor toerisme, recreatie en voor haarverzorging, schoonheidsverzorging en Wellness. Ofwel alle opleidingen van Hospitality en Wellness.

Alle mbo opleidingen die te maken hebben met beleving, hospitality, passie en creativiteit. Een sector waar altijd veel te doen is. Mooie projecten en innovatief bezig zijn met het onderwijs.
Alle opleidingen zijn praktijk gericht, veel medewerkers uit de praktijk en veel algemene medewerkers die het fijn vinden om in deze bedrijfstak te werken.

Ik wil iedereen bedanken voor de samenwerking tijdens mijn functie als teammanager.
Natuurlijk hoop ik dat we de samenwerking voortzetten, al is het vanuit een andere rol.

Op naar een mooi schooljaar.....
Studenten laten studeren met een glimlach, klaarstomen voor de regio en voorbereiden op hun vak en voorbereiden op de vaardigheden die nodig zijn voor hun toekomst.

Er is al een voornemen, ik ga mijn blog voortzetten, niet meer onder de naam hotelschool maar gewoon onder mijn eigen naam. Bedankt en tot later.....

http://aduijghuisen.blogspot.nl/

Tijd

Een klein woord, maar zegt zoveel.

Tijd over, tijd tekort, wat gaat de tijd snel en soms lijkt de tijd juist niet voorbij te gaan.
De tijd achterhaalt ons wel. Wat nu bij de tijd is, is morgen achterhaald. Denkende dat je tijd genoeg hebt, blijkt dat je tijd tekort hebt.

Dit allemaal is van toepassing bij een verandering. Je lijkt tijd genoeg te hebben, en nu concluderen we wellicht we hebben tijd tekort. We moeten nog zoveel! En de tijd tikt door. Dit doet de tijd al heel lang op dezelfde wijze, tik na tik, seconde na seconde.

Waar halen we toch de tijd vandaan als een dag maar 24 uur telt en we zoveel willen. Nog zoveel willen om te verbeteren in een korte tijd.

Je wilt teveel in een te korte tijd, dat is wat ik de laatste tijd weleens hoor.

Dat zal dan ook wel de crux zijn. Wat is beter? Veel willen in een korte tijd of veel willen maar verspreid over een  langere periode. Soms is voor beide wat te zeggen, ik ben van mening dat we nu de kans moeten grijpen om veel veranderingen op te pakken en door te zetten.

De grote verandering in Berlijn toen de muur viel.

“Een verlangzaming van het proces zou niets hebben opgelost en de dissonanten en conflicten alleen maar hebben verscherpt. De problemen die er zijn gaan toch niet weg, maar met hoeveel verbittering die ook uitgevochten zullen worden, het is beter dat in een kader te doen dat voor de meerderheid aanvaardbaar is, zodat het stelsel tenminste staat. Als je bedenkt tot wat voor modderigheid, ressentiment, woede en angst een aarzelend beleid gevoerd zou hebben kun je het met deze regering alleen maar eens zijn dat ze snel gehandeld hebben.”

(Cees Nooteboom)

Wat dacht je van de veranderingen bij de bedrijven, die gaan ook snel, denk aan Apple, Samsung, DSM en diverse hotelketens die allemaal nadenken over een continue verandering. Als bedrijven niet veranderen sterven ze uit. Dus aanpassen en veranderen gaat met enige snelheid gepaard anders zijn ze te laat en heeft de concurrent ze ingehaald.

In het onderwijs is de snelheid van veranderen geen gemakkelijke, je loopt vaak achter de feiten aan en veranderen is niet makkelijk binnen de structuren die al jaren bestaan. Een professional in het onderwijs wil graag meedenken en heeft er een mening over, dat is een goede zaak, kritisch moeten we blijven. Soms is het ook lef hebben om te veranderen. Soms is een structurele verandering een opstap naar een verbetering, die structurele verandering is soms noodzakelijk en van levensbelang. Uiteindelijk willen we toch verbeteren. Bij een veranderingsproces is altijd ruimte om te evalueren en gaandeweg bijstellen blijft mogelijk en noodzakelijk. Steeds bijsturen, maar wel op koers blijven. De koers van de verandering wel blijven volgen.

Niet alleen het bedrijfsleven heeft met de factor tijd te maken om te overleven, hetzelfde geldt ook voor de sport.

Een voetbalteam dat tijdens de wedstrijd al snel op achterstand komt en niet verandert in speelstijl zal niet winnen. Zij hebben misschien maar 89 minuten om te veranderen. Vaak zelfs minder tijd .....
Daphne Schippers wint of verliest op misschien wel een honderdste van een seconde. Ik las in de krant dat ze haar trainingsopzet verandert heeft om uiteindelijk de snelste vrouw van de wereld te willen zijn.

De tijd zal het leren of de veranderingen leiden tot een verbetering om uiteindelijk de wedstrijd te winnen. Ander onderwijs, toegerust op de toekomst.

De tijd tikt door .........

De jeugd is geweldig

Daag de student uit, geef een goede begeleiding, coach ze op een goede manier, geef als docent/ instructeur het goede voorbeeld en ze gaan ervoor. Help en ondersteun ze als ze het spoor bijster zijn, zet ze weer op het goede pad.

De afgelopen weken heb ik wederom gezien dat de jeugd tot veel grootste dingen in staat is als ze uitgedaagd worden.

Het pop-up restaurant van de Hotelschool en Arends Culinair. Samenwerking tussen school en bedrijfsleven om gedurende 2,5 week een pop-up restaurant te runnen in Venlo. Docenten/ instructeurs en de eigenaars van Arends Culinair hebben de studenten begeleid en gecoacht naar ondernemerschap. Iedereen heeft laten zien dat ze echt 2,5 week een echt restaurant kunnen runnen.
De begeleiding en coaching is gestart in november 2015 en had de afgelopen weken zijn hoogtepunt. 24Drie, het restaurant was een feit. Veel gasten hebben genoten van de jeugd. De coaching en begeleiding is het halve werk, de rest doen de studenten zelf. Docenten/ instructeurs die zelf meehelpen als het even tegenzit is het goede voorbeeld geven. Daarna weer loslaten......

De Champion Challenge, het tweede voorbeeld, een interne wedstrijd tussen zelfstandig werkende koks en zelfstandig werkende gastheren/ vrouwen. Opgezet en uitgevoerd door fanatieke betrokken vakmensen uit het bedrijfsleven. Samen met school voor de student een mooie wedstrijd georganiseerd. Je zag de studenten uitgedaagd worden door een mooie maar pittige opdracht.

Afgelopen week was de musical van de opleiding recreatie, niet van de Hotelschool, maar wel een unieke prestatie van een groep geweldige jonge mensen.
Een musical organiseren die klein begon, het zou een klein project zijn maar groeide uit tot een grootste prestatie. Twee voorstellingen in de Maaspoort Venlo. Twee geweldige avonden met dans, muziek en geen playback maar echt gezongen.

Hier ook weer, goede begeleiding, goede coaching en docenten die het voorbeeld geven door mee te spelen, te dansen en te zingen. Ook hier professionele ondersteuning van professionals uit het bedrijfsleven. De aanloop was ook hier lang, voorbereiden, oefenen, oefenen en nog eens oefenen, het heeft geloond. De musical "De Drie Musketiers" met de pakkende slogan "Eén voor allen, allen voor één". Studenten, docenten/ instructeurs met bedrijfsleven, allen met één doel voor ogen, presteren voor een geweldige prestatie.

Kennis en ervaring van het bedrijfsleven bij projecten op school, hoe geweldig is dat. Daardoor kun je de studenten beter uitdagen en motiveren tot grootste prestaties. Het is echter.....

Binnen vier weken 3 geweldige projecten van en door studenten. Alle 3 de projecten om de student te laten groeien in zijn vakmanschap, samen met het bedrijfsleven.

Dat is de toekomst, meer samen. "Eén voor allen, allen voor één"

De trein raast voort en stopt niet meer.

Van dit schooljaar zijn we alweer over de helft. Vandaag (zondag 28 februari) lijkt het wel voorjaar. Zonnetje schijnt, mensen op het (beschutte) terras aan de koffie en ik zie er al veel aan een lekker biertje zitten. Genieten van het voorjaar lijkt het wel.

Dit weekend de onderwijs 'blauwdruk' voor het nieuwe schooljaar weer bijgesteld. Er waren afgelopen week weer nieuwe inzichten en die maakten het noodzakelijk om alle toegewezen uren weer te herzien.

Elke week komen we dus een stapje verder. Soms zouden het stappen mogen zijn en gaat het me te langzaam. Ik moet me dan bewust zijn van mijn rol en me realiseren dat ik soms harder loop dan het team. Een welbekende valkuil als je voorop loopt en al weet waar je naar toe wilt. Lastiger voor het team die zich soms afvragen waar het naar toe gaat. Dus voor mij weer alert zijn op mijn rol.

Naast het team meenemen naar de toekomst is er ook nog het bedrijfsleven. Daar waar onze studenten stage gaan lopen en gaan werken.

Elke zes weken heb ik een bijeenkomst met de 'klankbordgroep', vertegenwoordigers vanuit het bedrijfsleven. Een zeer actieve groep die echt meedenkt met het onderwijs en de onderlinge samenwerking. Vorige week donderdag heb ik de 'blauwdruk' besproken en toegelicht. Daarna hebben we zoals het in de horeca gaat met z'n allen gedineerd. Deze groep zit op de trein en reist met ons mee.

Naast de veranderingen waar we als school straks mee te maken krijgen is de verandering voor het bedrijfsleven misschien nog wel groter. Nieuwe kwalificatiedossiers, landelijke eisen aan taal en rekenen, invoering van keuzedelen, andere examineringsvormen, meer begeleiding en 21ste century skills voor de docent en de student.

Hoe krijgen we het bedrijfsleven zover dat ze ook op de voortrazende trein kunnen springen om feeling met het onderwijs te houden en te volgen? Is het bedrijfsleven bekend met de 21ste century skills en de andere aanpassingen?

Dit is een nog grotere uitdaging dan het team meenemen naar de toekomst. Het bedrijfsleven meenemen is iets anders. Is er wel plaats op de trein voor iedereen uit het bedrijfsleven?
Als het bedrijfsleven niet wil investeren om dit traject te volgen is het voor ons (het onderwijs) nog moeilijker. Wordt er dan op termijn (door het onderwijs) geen verschil gemaakt tussen de bedrijven die zich wel met school verbonden voelen en meereizen en de bedrijven die de trein gemist hebben.

Zou dat een kwalijk zaak worden of zou dat een soort selectie zijn?

Wie zal het zeggen, de trein raast in ieder geval voort......

Vasten en bezinning

Die tijd is nu aangebroken. Na Carnaval (Aswoensdag) begint de periode van vasten en bezinning. Bezinning waarover? De gepleegde zonden tijdens Carnaval of bedoelen we wat anders?

Over wat er allemaal met Carnaval gebeurt is dat kan maar beter bij Carnaval blijven :).
Nu eens rustig stilstaan en bezinnen waar we mee bezig zijn is natuurlijk wel belangrijk. Al die innovatie die maar door raast en niet tot rust komt!

Zelfs de innovatie bij Valentijnsdag is merkbaar. Kreeg of verstuurde je vroeger een kaart of schreef je een klein briefje, nee de innovatie van Valentijnsdag is zelfs een Valentijns app, en de Valentijns e-cards. 
Restaurants spelen ook graag in op deze dag met Valentijns menu's. Het hoort allemaal bij deze tijd.

Heerlijk deze innovatie.

Maar terug naar het vasten en de bezinning. Vasten wil zeggen je onthouden van eten en drinken. Dat is sowieso niet goed voor onze branche. Dus laten we het vasten maar overslaan. Met alle innovatieve aanpassingen op school hebben we de gasten nodig voor ons leerproces. Dus niet vasten.... Komen eten en drinken bij ons dat is belangrijk, dan kunnen we vakmensen opleiden en klaar stomen voor het bedrijfsleven.


De nieuwe uitstraling aan het gebouw, het nieuwe meubilair in de brasserie en het restaurant moeten juist weer inspiratie stimuleren voor onze medewerkers en studenten.

De bezinning voor dit moment zou zijn: Hoe richten we ons onderwijs in voor het nieuwe schooljaar? Stilstaan bij de verplichte uren Nederlands, Engels en rekenen die Gilde 'voorschrijft', waardoor er minder uren aan andere vakken besteedt (kunnen) worden.
Wij willen wel een vakopleiding zijn en blijven, hierbij is taal en rekenen zeker ook heel belangrijk. De invoering van de nieuwe kwalificatiedossiers en de keuzedelen. Allemaal innovatie maar wel heel veel tegelijk. Nieuwe regels die steeds weer verschijnen en landelijke aanpassingen waar je weer rekening mee moet houden.

Heel veel wat nu voorgeschreven wordt gaat ten koste van het 'vakonderwijs' en de identiteit van de afdeling.
Dus nu na Carnaval, iedereen is weer nuchter, bijgekomen van de skivakantie en er staan 40 dagen voor bezinning......

Het is goed om die dagen eens te gebruiken.

Super trots, om de studenten de passie van het vak te laten ervaren.

Hoe geweldig is het om te zien dat onze studenten zich met hart en ziel inzetten voor onze kerstdiners en de kerstweek bij de bakkerij. Passie voor het vak, een belangrijk ingrediënt voor succes.

De bakkers in de weer voor de kerstbestellingen.

Even pauze met een eigen gemaakte hamburger.

Geconcentreerd de borden opmaken.

Strak in de opmaak.

Nog steeds strak van opmaak.

Samenwerken, witte en zwarte brigade.

Innovatie in het onderwijs wil ook zeggen de realiteit nabootsen. Dit zal niet veranderen. Innovatie komt terug bij de opmaak van de borden, het aanleren van moderne technieken, het volgen van de trends en als school ook de moderne apparatuur gebruiken die je ook in een bedrijfskeuken aantreft. Met nieuwe apparaten moet de student ook leren omgaan. De trends die je in het bedrijfsleven ziet vertalen naar onderwijs. Ook met een kerstdiner voor 100 personen per avond en dat vier keer, dit is de schoolse praktijk realistisch maken. Elke student krijgt in deze week zo'n leermoment. En dat nog wel tijdens zijn reguliere praktijkmoment van school.

 

Hier ben ik super trots op en ben ik nog steeds blij om in het horeca onderwijs werkzaam te zijn.

Top bij @hotelschool Venlo.

Veranderen door te verbeteren.

Hoe geweldig is het dat we met de bakkers opleiding op de 2e plek staan van alle bakkersopleidingen in Nederland. Een 2e plek omdat we goed bezig zijn met ons onderwijs. Daardoor mogen we de bakkersopleiding in 2016 een topopleiding noemen.

Waarom moeten we dan innoveren?
Waarom moeten we dan veranderen?


Moeten .... we moeten niets!




Echter;
Stel dat Microsoft, Google, Apple en in onze branche de hotelketens, bakkerijen of restaurants niet zouden veranderen, wat dan. Dan hadden we nu nog steeds het DOS besturingssysteem, liepen we nog met floppydisks rond en zou internet er ook niet zijn. Hotels kregen alleen telefonische reserveringen want Booking.com bestond niet.
Stel dat bij het uit eten gaan we alleen nog de schnitzel en de appelmoes kunnen bestellen. Stel dat een bakkerij nog steeds zijn assortiment op de traditionele wijze maakt!

Geen iPhone 6, geen Windows 10, geen internet, geen Wi-Fi in het hotel, geen computer in de bakkerij die de bakker helpt met plannen en efficiënt werken, die machines in werking zet als de bakker nog op één oor ligt. "Wij willen op zaterdagmorgen om 8.00 uur vers gebakken brood". Geen doordachte logistieke systemen die de distributie bij BOL.com zoveel efficiënter en sneller maken. "Wij willen het boek morgen al in huis hebben".
Dus zijn we heel blij dat deze bedrijven innovatief zijn, steeds weer verbeteren om de klant/ gast tevreden te houden, aan zich te binden, meegaan met de tijd. Deze bedrijven willen de toon aangevende bedrijven blijven. Zij willen blijven behoren tot de topbedrijven van het land/ wereld.

Nieuwe ideeën een kans geven. Het oude ombouwen tot moderne efficiënte systemen die het ons makkelijker maken. Gooien ze het oude dan helemaal weg? Niet altijd, alles wat ze doen wordt echter wel steeds tegen het licht gehouden, kan het kleiner, sneller en beter. Nadenken over hoe je oud modern kunt maken, hoe je andere inzichten van techniek en onderzoek kunt inzetten om het product beter en moderner te maken.

In het onderwijs werken we met mensen, deze mensen moeten de noodzaak om het oude te moderniseren wel inzien. Helaas horen we nog te vaak, veranderen is nergens voor nodig. We doen het toch al jaren zo! Durven we wel kritisch te zijn op wat we doen?

Hopelijk zien we in dat ook het onderwijs niet kan achterblijven. Hoe leuk, mooi en uitdagend is het niet om het oude te veranderen (ik bedoel niet om alles weg te gooien), iets nieuws bedenken, anders bekijken en nieuwe inzichten in het onderwijs toepassen. Geweldig lijkt mij dat. De jeugd is ook niet hetzelfde als 10 jaar geleden, zij stellen ook andere eisen, net als hun ouders.

Als we niet veranderen roesten we vast ....... Dan komen we straks niet meer in aanmerking voor de titel topopleiding.

Laten we dus voorkomen dat we vastroesten en de opleidingen verbeteren zodat ze geschikt zijn voor de 21ste eeuw. Een heerlijke uitdaging. Elke dag op een innoverende wijze omgaan met je onderwijs.

Het onderwijs veranderen door te verbeteren. Wij willen ook een topopleiding blijven.

Een tekort aan koks en een tekort aan gastheren/ vrouwen.

Een bijzonder artikel in de Limburger van zaterdag 21 november over het tekort aan koks. Deze week werd mij door de krant ook gevraagd of dit herkenbaar was voor Hotelschool Venlo, dat klopt en dit staat ook in het artikel.

Als wij niet waakzaam zijn kan het zomaar zijn dat de koksopleiding straks niet voldoende jonge enthousiaste koks opleidt. Jonge koks die weten wat ze doen, een (ambachtelijk) vak geleerd hebben. Stel dat deze er straks niet meer zijn dan is er voor ons allen een groot probleem, dan kunnen we niet meer naar een restaurant om te genieten van een avondje 'beleving'.
Dat zou toch wel heel jammer zijn, net nu het weer beter met de economie gaat en nu we weer meer gaan uit eten dan jaren geleden.

Wat ik echter vergeten ben om te vermelden in het artikel is dat we nu al een tekort hebben aan goede gastheren en gastvrouwen. Het beroep dat ervoor zorgt dat het uit eten ook echt een beleving is, de gastheer/ vrouw heeft aandacht voor de gast, de gastheer/ vrouw is een vakman die weet hoe hij de gast kan raken. Vakmanschap, sociale vaardigheden, flexibel en de gast op de eerste plaats zetten.

Een kok kan niet zonder de gastheer/ vrouw en andersom, samen vormen ze een team voor de gast. Laten we dus beide beroepen in stand houden. We willen met de Hotelschool innovatief zijn. We willen ook het vakmanschap behouden. Traditioneel vakmanschap combineren met nieuwe innovatieve keuzes in de opleiding. Zo gaan we op weg naar een mooie toekomst.

Genieten doen we dankzij beide beroepen.

 

Innovatieve keuzes maken voor de opleidingen van de Hotelschool Venlo

Waarom willen we die keuzes nu maken?

Enkele antwoorden;

#Innovatief willen zijn, blijven innoveren om het beste uit de student van tegenwoordig te halen.

Nog een antwoord. Vanaf het nieuwe schooljaar (augustus 2016) gelden de nieuwe #kwalificatiedossiers. Ben je nieuwsgierig hoe deze eruit zien? Ze zijn te vinden op http://kwalificaties.s-bb.nl/. Succes met het doolhof.......

In de kwalificatiedossiers staan de kwalificatie-eisen en deze vormen dus de basis van de examens en vervolgens van de opleidingprogramma's. Kennis van deze dossiers is dus best wel belangrijk.

Een tweede ingrediënt voor goed onderwijs is het gebruiken van erkende examens. Deze worden voor ons gemaakt door https://www.examenwerk.nl/. Als je dus zicht hebt op de examinering dan weet je waar je naar toe moet werken, dan voldoet de student aan alle eisen.

Dus genoeg om even mee bezig te zijn.

De grootste #uitdaging is hoe we vorm geven aan de verplichte #keuzedelen en deze kunnen inpassen in ons onderwijs en hoe we het bedrijfsleven erbij betrekken. Gelukkig heeft de #Hotelschool Venlo een prima klankbordgroep, deze gaat ons zeker ondersteunen.

 

Wij gaan het samen doen, innovatie van de opleidingen #kok, #gastheer/ vrouw, #brood en #banketbakker en #horeca ondernemer manager.