De laatste als teammanager ....

Deze blog is de laatste die ik schrijf vanuit mijn functie als teammanager van de Hotelschool Venlo en de bakkerij opleidingen. Een jaar lang allerlei gebeurtenissen en ervaringen gedeeld met deze blog. Met veel plezier heb ik ze geschreven.

Waarom de laatste, vraag je je wellicht af?

Voor de zomer kwam er onverwachts een vacature vrij; Directeur van de sector Hospitality & Wellness. De sector waar ik ook al vele jaren met plezier voor werk.

Een kans dacht ik en die wilde ik grijpen. Dat laatste is dus gelukt!

Per 1 september 2016 ga ik aan de slag als 'Directeur sector Hospitality & Wellness'. Wat een mooie kans om me nog meer in te gaan zetten voor de vrijetijdsindustrie van de regio.

Niet alleen voor de horeca en bakkerij opleidingen, ook voor toerisme, recreatie en voor haarverzorging, schoonheidsverzorging en Wellness. Ofwel alle opleidingen van Hospitality en Wellness.

Alle mbo opleidingen die te maken hebben met beleving, hospitality, passie en creativiteit. Een sector waar altijd veel te doen is. Mooie projecten en innovatief bezig zijn met het onderwijs.
Alle opleidingen zijn praktijk gericht, veel medewerkers uit de praktijk en veel algemene medewerkers die het fijn vinden om in deze bedrijfstak te werken.

Ik wil iedereen bedanken voor de samenwerking tijdens mijn functie als teammanager.
Natuurlijk hoop ik dat we de samenwerking voortzetten, al is het vanuit een andere rol.

Op naar een mooi schooljaar.....
Studenten laten studeren met een glimlach, klaarstomen voor de regio en voorbereiden op hun vak en voorbereiden op de vaardigheden die nodig zijn voor hun toekomst.

Er is al een voornemen, ik ga mijn blog voortzetten, niet meer onder de naam hotelschool maar gewoon onder mijn eigen naam. Bedankt en tot later.....

http://aduijghuisen.blogspot.nl/

Diploma-uitreiking: Een stroming verder .....

De diploma-uitreiking 2016 zit er weer op

Een paar jaar geleden stapte je op een boot. Een Hospitality cruise voor de boeg, met verschillende afdelingen en niveaus. Als bemanning fungeerden de docenten en de medewerkers. De crew zorgde er elke dag weer voor dat de boot kon varen. De klasgenoten waren de medepassagiers. Lekker met z'n allen de rivier afvaren.

Al snel kwam je erachter dat er veel nieuwe dingen aan boord waren. Keek je naar buiten dan zag je soms je ouders/ verzorgers/ vriend/  vriendin, die nog even over de dijk meereden om te zwaaien en te kijken of het goed ging. Gaande weg zag je steeds meer andere mensen op de oevers staan. Stagebedrijven, gastsprekers en examinatoren. Ze hadden allemaal belangstelling voor je. Dus de boot werd af en toe stil gelegd aan een steiger, laat ze aan boord komen en eens horen wat ze te vertellen hebben.

De boot ging langzaam stroom afwaarts, echter soms weer terug stroomopwaarts, en dat viel dan niet mee, tegen de stroom in varen. Even iets herhalen of opnieuw doen. Soms was je wat vergeten en moest de boot terug. De boot was ook wel handig om snel iets overboord te gooien, wat je niet leuk vond, het verdween onder water en niemand had dat in de gaten. Pfffff, dat zorgde dan voor wat opluchting.

Op de boot waren verschillende dingen aanwezig, veel kon door iedereen gebruikt worden;

Bloem, water, boter en eieren om een soes te maken.

Bloem, water, boter en room voor een crème soep.

Water, melk, koffiebonen voor een cappuccino.

Rekensommen, ontleden en solliciteren voor je algemene vorming.

Leidinggeven, winst en verlies en de marketingmix voor een management fundament.

Take over, pop-up, jeugd vakwedstrijd, champion challenge, kerstweek, benefietdiner en excursies voor de afwisseling.

Uitgevallen lessen, vervelende docenten, irritante toetsen voor het echte schoolgevoel. Allemaal aanwezig en herkenbaar.

Voor iedereen echter ook plezier, een glimlach, trots zijn op wat je gepresteerd hebt, allemaal ingrediënten voor een geweldige toekomst.

De rivier komt echter tot zijn einde. We merken dat aan de stroomversnelling en de ongerustheid van de afgelopen tijd, examenstress en de deadlines om nog iets in te leveren!

Wat gebeurt er straks na die stroomversnelling?

Een nieuwe rivier! Een andere boot! Nieuwe stromingen! Een open zee!

Wie weet!

Een nieuwe fase breekt aan, weer wennen aan een nieuwe boot en een nieuwe bemanning.

Niets is zeker en alles om je heen is anders, dit is wennen en dat vergt iets van je aanpassingsvermogen. Sta in ieder geval open voor nieuwe dingen, dat maakt je uiteindelijk tot een ervaren reiziger.

Ga echter niet benedendeks zitten, dan zie je niet waar je naar toe gaat. Bovendien ben je dan sneller 'zee'ziek en geef je sneller op.

Succes met je nieuwe reis en een mooie horizon in het vooruitzicht.

 

Proost

Motivatie problemen

Deze week op school is er gesproken over de huidige motivatie van de studenten. Zelfs een discussie met iemand die vindt dat de student al ongemotiveerd bij ons binnen komt. Doordat de student ongemotiveerd binnenkomt kun je als school daar niets mee.

Ik ben het daar niet mee eens. De student is gemotiveerd anders was hij niet bij ons gekomen voor een opleiding. Natuurlijk zal de mate van motivatie verschillen. Dat is altijd; de ene medewerker is misschien ook wel minder gemotiveerd dan de ander.

Als school heb je wel een cruciale rol om de motivatie te versterken of je maakt ze ongemotiveerder door het aangeboden onderwijs. Zorg dat de passie voor het vak alleen maar groter wordt.

Wat wil het toeval dat deze week vanuit een rapport van de OESO geconstateerd wordt dat de Nederlandse scholier ongemotiveerd is. Het schort aan motivatiegebrek bij de student.

Komt dat door de ongemotiveerde student bij de start van een opleiding? Volgens het rapport wordt de demotivatie door het onderwijs zelf veroorzaakt.

Uit het krantenartikel over het OESO onderzoek zijn er verschillende factoren aangeduid die dit veroorzaken.

Er is op de scholen onvoldoende ruimte voor excellente studenten. De studenten willen meer uitdaging. Er wordt geen rekening gehouden met de verschillen tussen de studenten. Het onderwijs is een bron van verveling. Nieuwsgierigheid wordt niet beloond (zie mijn vorige blog). Het onderwijs in Nederland staat in het teken van bestraffen in plaats van belonen. Wij miskennen het belang van positieve prikkels.

Hoe bizar is dit allemaal!

De OESO is positief over het Nederlandse onderwijs als het gaat over de kwaliteit en de toewijding van de docenten. Er is een goede aansluiting met het vervolgonderwijs en de arbeidsmarkt. Dus wat klagen we.......

Het gaat toch goed, niets veranderen.

Zaterdag nog een stuk in de Volkskrant uit het rapport van de OESO, het pakt blijkbaar positief uit als studenten uit verschillende niveaus meer met elkaar moeten samenwerken. Van elkaar leren en je aan elkaar optrekken en uitgedaagd worden.

Dit is toch ook in de werkelijkheid. Op de werkvloer zitten toch ook niet allemaal medewerkers van hetzelfde niveau! Samen moet je in het werkveld een klus klaren. Dus de student kun je op school daar al kennis mee laten maken. Doorbreek de vastgeroeste denkwijze en laat ze meer samen doen. Daag ze uit, prikkel ze en maak ze nieuwsgierig. Dan zal de motivatie toenemen. Dat is toch ook met ons als wij niet meer uitgedaagd worden, hoe saai is dat dan.

Het kan beter, dat is mijn insteek. Veranderen is toch wel noodzakelijk. Innoveer met je onderwijs zou mijn insteek zijn. Innoveren door kaders en tradities te doorbreken.

Nog steeds ben ik ervan overtuigd dat we de goede weg ingeslagen zijn. Innoveren door te gaan werken met thema (project) weken waarbij de student uitgedaagd wordt en waarbij de student samenwerkt met studenten van andere opleidingen en niveaus. Zorg voor een goede terugkoppeling naar de student, steek in op het positieve effect van feedforward.

Je moet eerst door een dal om er vervolgens weer uit te kunnen klimmen. Leren door vallen en opstaan. Ik wil in ieder geval wel weer de top bereiken.

Durf te observeren

Lean werken is ontstaan bij Toyota, de werkprocessen verbeteren om verspilling tegen te gaan en om efficiënter het werk in te richten. Alles met als doel er beter van te worden. Continue verbeteren zonder verspilling.

Lean zie je in het bedrijfsleven vooral bij logistieke processen. De lean methode zie je echter ook bij andere instanties ontstaan zoals het onderwijs.

Om efficiënter te worden moet je eerst weten hoe het werk nu uitgevoerd wordt. Om dat inzichtelijk te maken zit er maar één ding op je moet nieuwsgierig zijn en op onderzoek uitgaan. Nieuwsgierig naar de huidige manier van werken en bij het onderwijs nieuwsgierig zijn hoe lessen verlopen en hoe de studenten reageren op de docent voor de klas. Ik weet natuurlijk ook wel dat een proces in een fabriek anders is dan een les met 22 of meer studenten. Het geeft echter wel inzicht in hoe een collega zijn les aanpakt wat de reactie van de student is en wat je van hem of haar zelf meeneemt naar je eigen les.

De meest eenvoudige manier om dat van elkaar te zien is om doodgewoon eens bij elkaar te gaan observeren. Observeren hoe er nu gewerkt wordt. Deze nieuwsgierigheid zegt nog niets of iets goed of fout is, het zegt alleen maar iets over de huidige werkwijze in de les.

Observeren op de werkvloer maakt het werk zichtbaar. Hoe verloopt het werk en wat gebeurt er allemaal, welke reactie roept een actie van de docent op of roept juist geen reactie op.

Het werk observeren is in eerste instantie niet comfortabel er wordt naar mij gekeken! Wellicht roept dat een gevoel op van ik doe het niet goed. In situaties waar je vooral 'alleen' werkt zal dit nog oncomfortabeler zijn. Wanneer je werkt in een meer open sfeer zal dat gewoner zijn en minder bedreigend.

Het doel van het observeren is niets anders dan kijken hoe de ander zijn werk verricht. Hoe doe je je werk nu? Iedereen doet het anders, maar door deze verscheidenheid kun je uiteindelijk wel van elkaar leren, als je je daar voor open stelt.

Vervolgens kun je met elkaar in gesprek gaan over de meest effectieve en efficiënte of zelfs de meest geschikte aanpak van je les.

Het bijzondere in dit geheel is dan als je in gesprek gaat er misschien wel andere inzichten komen en wil je zelf iets aanpassen in je werkwijze. Dus je ondergaat een verandering.

Veranderen is altijd lastig. Je wilt zo graag vasthouden aan het verleden, je weet niet of de nieuwe werkwijze je gaat lukken en elke verandering voelt niet fijn. Dit blijft zo totdat de nieuwe werkwijze geaccepteerd is en je er aan gewend bent. Dan is het weer tijd om te veranderen.

Meestal zijn er echter meer medewerkers die de verandering niet fijn vinden of die niet weten wat te doen om efficiënter en beter te gaan werken. Echter in een groep is er altijd wel iemand die met een idee of oplossing komt. Diegene is nieuwsgierig naar het effect van een verandering en wil met zijn idee gaan experimenteren. Dat is niet goed of fout, met experimenteren ga je dat ondervinden, wat werkt en wat werkt niet.

Zo ga je wel met z'n allen praten over een betere kwaliteit van werk of van het onderwijs. Je gaat dezelfde taal spreken en je creëert ruimte om te verbeteren.

Dat je dan ook weleens teruggeworpen wordt door tegenslag hoort erbij. Samen kun je echter veel bereiken.

Durf te observeren en durf vervolgens te experimenteren.

Innovatieve randvoorwaarden

Innovatie gaat verder dan alleen het onderwijs ontwikkelen.

Alle wilde plannen die wij als onderwijs nu aan het bedenken zijn worden straks werkelijkheid. Of het nu 21ste Centrury Skills zijn of het onderwijs in 2032, zoals ik al schreef de trein is in beweging en niet meer te stoppen.

Het hele curriculum is wel overwogen omgezet in nieuw onderwijs, stapje voor stapje wordt het onderwijs geschreven. Dus wij zijn er klaar voor. Kom maar op 21 ste Century!



Maar zijn we er dan......

Heeft er al iemand stil gestaan bij enkele randvoorwaarden? Hoe ziet het lokaal van de toekomst er dan uit? Kan een student volgend jaar leren in een omgeving die ook uitnodigt om te leren?

Of is dat niet nodig? Kijk naar het eerste plaatje van een lokaal uit 1960.

Of het plaatje hieronder

Een lokaal anno 2010, zoals ze er nu nog steeds uit zien met het verschil dat het krijtbord vervangen is door een 'smartbord'. Helaas wordt dat nog te vaak alleen gebruikt als 'projectiescherm' voor de beamer. Hoe hilarisch.








Dan de toekomst

Veel mogelijkheden om creatief te zijn, uitnodigend om te leren, veel ICT mogelijkheden en veel ruimte om allerlei dingen te ontdekken. Samen leren, open, transparant en studenten uit verschillende leerjaren en opleidingen en diverse docenten werken naast en met elkaar.

Door input van een collega over het nieuwe leren en onze lokalen op de locatie heb ik me dus de vraag gesteld: Hoe kunnen we nieuw onderwijs maken als de randvoorwaarden achterblijven?

In het lokaal van de toekomst werken creatieve docenten die met de studenten aan de slag gaan om samen te leren en te ontdekken.

Een noodzaak zou dus zijn dat de inrichting van een aantal lokalen in gelijke tred blijft met de ontwikkelingen in het onderwijs. Of is deze zorg ongegrond omdat in 50 jaar niets veranderd is aan de inrichting van de meeste lokalen?

Gelukkig zijn er ook nog docenten die zonder een hip, modern lokaal creatief kunnen zijn om hun les te geven op krijtbord of op het smartbord schrijven.

We have a dream ......

Thanks William

Vaardig, waardig en aardig toekomstig onderwijs

Afgelopen week gesproken met een teamlid die studeert aan de Fontys Lerarenopleiding Consumptieve Technieken ofwel docent gastronomie.....

Hij worstelde met een thema voor een onderzoek en had een recent document via de Hogeschool gekregen waar hij mee aan de slag ging. Hier hebben we samen getracht een weg in te vinden.

Het document heet: 'Ons Onderwijs2032'.


https://www.youtube.com/watch?v=DpImMcurjkM


Aangezien ik wel houd van deze materie heb ik me dit weekend eens uitgeleefd op het advies van het onderwijsplatform. Ik was benieuwd waar ons onderwijs naar toe gaat.

Wat wil het toeval vandaag werd ditzelfde document aangehaald tijdens een management dag van Gilde Opleidingen. Waar staan we met het onderwijs van Gilde Opleidingen nu en waar willen we naar toe?

De highlights in een korte uiteenzetting.

Het onderwijs van de toekomst:
Onderwijs prikkelt en stimuleert creativiteit, nieuwsgierigheid en creëert ruimte voor een blijvende ontwikkeling van de student. Studenten leren omgaan met vrijheid en verantwoordelijkheid. Studenten leren de kansen van de digitale wereld benutten.

Wauw, in onze ontwikkeling naar de nieuwe kwalificatiedossiers en onze opbouw bij de Hotelschool en de Bakkerij opleidingen willen we dat ook. We lopen eens voor .......

De student van de toekomst:
De student wil persoonlijke ontwikkeling en heeft aandacht nodig, moet taal-, reken- en digitaal vaardig zijn. De student heeft kennis van de wereld en bezit maatschappelijk- en sociale vaardigheden.

Wauw, dit past bij de 21ste century skills die we aan het omarmen zijn in ons onderwijs, we starten hiermee volgend schooljaar.

De samenhang:
Samenhangend aanbod zichtbaar maken ofwel kennis en vaardigheden van de verschillende vakken combineren en dus grenzen doorbreken, muren en obstakels tussen vakken laten vervagen.

Wauw, dit zijn we nu aan het ontwikkelen dat er meer begrip en zicht komt op elkaars werk en lessen.

De extra's:
Meer mogelijkheden voor verdieping en verbreding.

Wauw, de keuzedelen krijgen een plek.








Het oordeel over de student:
Niet alleen 'meten' door te examineren maar ook door de ontwikkeling van de student 'merkbaar' te maken.

Wauw, wij zijn een instrument aan het bedenken hoe je een student breder kunt meten en niet alleen met een cijfer voor een examen/ toets.


Ons Onderwijs wordt vaardig, waardig en aardig in de voor ons nabije toekomst.
Gelukkig hoef ik niet te wachten tot 2032, de trein is al aan het rijden. Zelfs de ambitie van Gilde Opleidingen, de raket naar de toekomst wordt gebouwd.

De conclusie van vandaag was echter ook voor mij laat de trein niet te hard van stapel lopen, langzaam op gang komen, met veel tussenstations en nog ruimte om op te stappen.

Op naar de horizon...... daar staat een raket en eerst ervoor zorgen dat de basis op orde is.

De trein raast voort en stopt niet meer.

Van dit schooljaar zijn we alweer over de helft. Vandaag (zondag 28 februari) lijkt het wel voorjaar. Zonnetje schijnt, mensen op het (beschutte) terras aan de koffie en ik zie er al veel aan een lekker biertje zitten. Genieten van het voorjaar lijkt het wel.

Dit weekend de onderwijs 'blauwdruk' voor het nieuwe schooljaar weer bijgesteld. Er waren afgelopen week weer nieuwe inzichten en die maakten het noodzakelijk om alle toegewezen uren weer te herzien.

Elke week komen we dus een stapje verder. Soms zouden het stappen mogen zijn en gaat het me te langzaam. Ik moet me dan bewust zijn van mijn rol en me realiseren dat ik soms harder loop dan het team. Een welbekende valkuil als je voorop loopt en al weet waar je naar toe wilt. Lastiger voor het team die zich soms afvragen waar het naar toe gaat. Dus voor mij weer alert zijn op mijn rol.

Naast het team meenemen naar de toekomst is er ook nog het bedrijfsleven. Daar waar onze studenten stage gaan lopen en gaan werken.

Elke zes weken heb ik een bijeenkomst met de 'klankbordgroep', vertegenwoordigers vanuit het bedrijfsleven. Een zeer actieve groep die echt meedenkt met het onderwijs en de onderlinge samenwerking. Vorige week donderdag heb ik de 'blauwdruk' besproken en toegelicht. Daarna hebben we zoals het in de horeca gaat met z'n allen gedineerd. Deze groep zit op de trein en reist met ons mee.

Naast de veranderingen waar we als school straks mee te maken krijgen is de verandering voor het bedrijfsleven misschien nog wel groter. Nieuwe kwalificatiedossiers, landelijke eisen aan taal en rekenen, invoering van keuzedelen, andere examineringsvormen, meer begeleiding en 21ste century skills voor de docent en de student.

Hoe krijgen we het bedrijfsleven zover dat ze ook op de voortrazende trein kunnen springen om feeling met het onderwijs te houden en te volgen? Is het bedrijfsleven bekend met de 21ste century skills en de andere aanpassingen?

Dit is een nog grotere uitdaging dan het team meenemen naar de toekomst. Het bedrijfsleven meenemen is iets anders. Is er wel plaats op de trein voor iedereen uit het bedrijfsleven?
Als het bedrijfsleven niet wil investeren om dit traject te volgen is het voor ons (het onderwijs) nog moeilijker. Wordt er dan op termijn (door het onderwijs) geen verschil gemaakt tussen de bedrijven die zich wel met school verbonden voelen en meereizen en de bedrijven die de trein gemist hebben.

Zou dat een kwalijk zaak worden of zou dat een soort selectie zijn?

Wie zal het zeggen, de trein raast in ieder geval voort......

Vasten en bezinning

Die tijd is nu aangebroken. Na Carnaval (Aswoensdag) begint de periode van vasten en bezinning. Bezinning waarover? De gepleegde zonden tijdens Carnaval of bedoelen we wat anders?

Over wat er allemaal met Carnaval gebeurt is dat kan maar beter bij Carnaval blijven :).
Nu eens rustig stilstaan en bezinnen waar we mee bezig zijn is natuurlijk wel belangrijk. Al die innovatie die maar door raast en niet tot rust komt!

Zelfs de innovatie bij Valentijnsdag is merkbaar. Kreeg of verstuurde je vroeger een kaart of schreef je een klein briefje, nee de innovatie van Valentijnsdag is zelfs een Valentijns app, en de Valentijns e-cards. 
Restaurants spelen ook graag in op deze dag met Valentijns menu's. Het hoort allemaal bij deze tijd.

Heerlijk deze innovatie.

Maar terug naar het vasten en de bezinning. Vasten wil zeggen je onthouden van eten en drinken. Dat is sowieso niet goed voor onze branche. Dus laten we het vasten maar overslaan. Met alle innovatieve aanpassingen op school hebben we de gasten nodig voor ons leerproces. Dus niet vasten.... Komen eten en drinken bij ons dat is belangrijk, dan kunnen we vakmensen opleiden en klaar stomen voor het bedrijfsleven.


De nieuwe uitstraling aan het gebouw, het nieuwe meubilair in de brasserie en het restaurant moeten juist weer inspiratie stimuleren voor onze medewerkers en studenten.

De bezinning voor dit moment zou zijn: Hoe richten we ons onderwijs in voor het nieuwe schooljaar? Stilstaan bij de verplichte uren Nederlands, Engels en rekenen die Gilde 'voorschrijft', waardoor er minder uren aan andere vakken besteedt (kunnen) worden.
Wij willen wel een vakopleiding zijn en blijven, hierbij is taal en rekenen zeker ook heel belangrijk. De invoering van de nieuwe kwalificatiedossiers en de keuzedelen. Allemaal innovatie maar wel heel veel tegelijk. Nieuwe regels die steeds weer verschijnen en landelijke aanpassingen waar je weer rekening mee moet houden.

Heel veel wat nu voorgeschreven wordt gaat ten koste van het 'vakonderwijs' en de identiteit van de afdeling.
Dus nu na Carnaval, iedereen is weer nuchter, bijgekomen van de skivakantie en er staan 40 dagen voor bezinning......

Het is goed om die dagen eens te gebruiken.

Trots op de school!

Trots op de school!

Mag dat? Even los van alle innovatie waarin we verkeren en waarin het soms één stap vooruit is en 90 graden bijdraaien. Weer opnieuw nadenken, weer nieuwe regels en aanpassingen. Dan dacht je goed op weg te zijn en helaas, het is toch anders. Nieuwe regelgeving en nieuwe inzichten.

Dat hoort bij innovatie, nadenken, overdenken, denken de goede weg in te slaan en dan toch verkeerd zitten en dus weer bijdraaien.

In alle hectiek van de innovatie gaat school gewoon door. Na een verkeerde weg ingeslagen te zijn, tijd verloren te hebben, kan ik echter ook nog trots zijn. Dat zorgt ervoor dat we door blijven innoveren. We willen uiteindelijk een goede opleiding zijn en worden voor de student en voor de branche.

Waar ben ik dan trots op:

Nu even heel specifiek op één student, die zelf ooit zei dat we hem niet hadden moeten aannemen....
Hij vond zelf dat hij niet paste op een horeca opleiding. Diezelfde student is echter gegrepen door een Barista virus. Opgedaan op school!
Zo erg, dat hij in zijn vrije tijd maar bleef oefenen met zijn nieuwe passie. Koffie....
Ook op school vroeg hij regelmatig of hij mocht oefenen met het mooie apparaat welk wij in de brasserie hebben staan. En wat is er nu gebeurt! Hij heeft deze week zijn Barista 1 behaald. Helemaal door eigen motivatie, geen dwang van school, zijn nieuwe passie gevolgd. Dan bereik je wat.

Wauw, geweldig. Adriaan, proficiat.

Waar ben ik nog meer trots op?

Dat we eindelijk aan de voorgevel van de school duidelijk kunnen aangeven wie we zijn, wat we doen, en welk vak je bij ons kunt leren.

Boven het restaurant de naam van ons restaurant. In mooie zilveren letters. L'Entree, treedt binnen, welkom bij ons.

Boven de ramen van de keuken, drie mooie banners met studenten erop die plezier hebben, bezig zijn met een vak. De basis hiervoor willen wij graag aanleren.
De koks opleidingen, de gastvrijheidsopleidingen, de bakkerij opleidingen en de horeca ondernemer manager opleiding.

Hiervoor werk ik elke dag met plezier, en ik besef me dat het soms een beetje tegen zit, maar als ik dit zie en kijk naar de student, dan ga ik er weer voor. Dan sla ik maar een keer de verkeerde weg in.

Bijdraaien kan altijd, zolang het maar niet resoluut omdraaien is. Dan innoveer je niet meer maar keer je terug naar het oude patroon.

Open je ogen.

Iets wat ik me al langer had voorgenomen was langer blijven bij een stagebezoek. Meekijken en een helpende hand uitsteken op de stageplek van onze studenten.

Op dinsdag 26 januari heb ik bij een stagiaire (Mannie) van de opleiding 'ondernemer manager horeca' van de Hotelschool meegekeken, meegeholpen en veel vragen gesteld aan de stagiaire. Niet gedacht dat ik daar met veel nieuwe energie, een goed humeur en vol trots op terugkijk.

In de spaarzame tijd die je als begeleider hebt toch tijd en ruimte maken voor zoiets belangrijks. Dit zal zeker niet innovatief zijn,   het kan echter wel je ogen openen..... wat weer kan leiden tot innovatie. Je ogen openen en verder kijken dan je neus lang is. Je ogen en oren open houden zodat je af kunt wijken van gewoontes of gebruiken. Hier komt innovatie uit voort. Open staan voor andere en nieuwe beelden die zich in je omgeving afspelen, je niet opsluiten in 'tunnelvisie' of 'bedrijfsblindheid'.

Het was puur om een betere indruk te krijgen van de werkzaamheden. Nog te vroeg om het te zien als een beoordelingsgesprek of eindgesprek. Ik begrijp nu meer wat er gebeurt, waar de stagiaire zelf trots op is, waar hij tegen aanloopt en waar we dus voor de toekomst nog van kunnen leren. Dit zal er uiteindelijk toe moeten leiden dat we veranderen, stapje voor stapje.

Eerder op bezoek gaan levert blijkbaar goede dingen op, zowel voor mij als voor de stagiaire. Door in de weg te lopen en veel vragen te stellen heb ik uiteindelijk 'Mannie' op weggeholpen met zijn eindopdracht. Ik heb nu ook een beter beeld bij zijn stageplek, iets wat je niet haalt uit een geschreven stuk tekst over de 6P's van het stagebedrijf. Met eigen ogen kijken en ter plekke geeft een beter beeld van zijn werkzaamheden.

Dit bevordert uiteindelijk dus de ontwikkeling van de student, meer aandacht voor zijn stageplek en zijn werkzaamheden.

Fijn ook dat de bedrijven mee wilden werken, stagebedrijf 'Niens Horeca' uit Maasbree en het gemeentehuis Peel en Maas in Panningen. Was een super ervaring.

Wat brengt 2016?

Wat brengt 2016?


De start van het nieuwe jaar is aanstaande. Veel staat ons te wachten met mooie ontwikkelingen. Nieuwe kansen en nieuwe mogelijkheden. De kunst zal zijn om deze kansen te zien en te benutten.

Wel een mooi vooruitzicht......

Bij nieuwe ontwikkelingen hoort zeker kijken vanuit verschillende invalshoeken en kennis benutten.


Zo op oudejaarsdag zetten we een familie traditie voort. Dit hoort ook bij terugblikken en vooruit kijken.

Zelf appel en ananasbeignets bakken met bierbeslag zoals het hoort. Een recept uit het "Pauli, Praktijk Werkboek". Niet meer te krijgen maar vol met goede recepten.

Zelf oliebollen bakken, geen kant en klaar beslag maar zelf maken van gist en bloem, gewelde rozijnen en stukjes appel, mm mmm.

Dit uit een oud Haags Kookboek, met plakband blijft het bij elkaar en op pagina 295 een prima oliebollen recept. Zo zie je maar dat je vanuit verschillende invalshoeken een goed resultaat krijgt.
Het beste bakken we ze in een pan die van mijn moeder geweest is. Lekker groot en gewoon op het vuur, ideaal.

Door de jaren heen verschillende recepten geprobeerd en met de huidige combinatie zijn we zeer tevreden.

Na een goede voorbereiding is dit het eindresultaat. Laat het innovatieve jaar 2016 voor de Hotelschool Venlo maar beginnen.

We gaan ervaring ook combineren met nieuwe ideeën, blijven verbeteren. Dit is mijn voornemen voor het nieuwe jaar.

Veel creatieve ideeën voor 2016 gewenst, blijf verbeteren en doe dit vooral in een goede gezondheid.

Proost.

Veranderen door te verbeteren.

Hoe geweldig is het dat we met de bakkers opleiding op de 2e plek staan van alle bakkersopleidingen in Nederland. Een 2e plek omdat we goed bezig zijn met ons onderwijs. Daardoor mogen we de bakkersopleiding in 2016 een topopleiding noemen.

Waarom moeten we dan innoveren?
Waarom moeten we dan veranderen?


Moeten .... we moeten niets!




Echter;
Stel dat Microsoft, Google, Apple en in onze branche de hotelketens, bakkerijen of restaurants niet zouden veranderen, wat dan. Dan hadden we nu nog steeds het DOS besturingssysteem, liepen we nog met floppydisks rond en zou internet er ook niet zijn. Hotels kregen alleen telefonische reserveringen want Booking.com bestond niet.
Stel dat bij het uit eten gaan we alleen nog de schnitzel en de appelmoes kunnen bestellen. Stel dat een bakkerij nog steeds zijn assortiment op de traditionele wijze maakt!

Geen iPhone 6, geen Windows 10, geen internet, geen Wi-Fi in het hotel, geen computer in de bakkerij die de bakker helpt met plannen en efficiënt werken, die machines in werking zet als de bakker nog op één oor ligt. "Wij willen op zaterdagmorgen om 8.00 uur vers gebakken brood". Geen doordachte logistieke systemen die de distributie bij BOL.com zoveel efficiënter en sneller maken. "Wij willen het boek morgen al in huis hebben".
Dus zijn we heel blij dat deze bedrijven innovatief zijn, steeds weer verbeteren om de klant/ gast tevreden te houden, aan zich te binden, meegaan met de tijd. Deze bedrijven willen de toon aangevende bedrijven blijven. Zij willen blijven behoren tot de topbedrijven van het land/ wereld.

Nieuwe ideeën een kans geven. Het oude ombouwen tot moderne efficiënte systemen die het ons makkelijker maken. Gooien ze het oude dan helemaal weg? Niet altijd, alles wat ze doen wordt echter wel steeds tegen het licht gehouden, kan het kleiner, sneller en beter. Nadenken over hoe je oud modern kunt maken, hoe je andere inzichten van techniek en onderzoek kunt inzetten om het product beter en moderner te maken.

In het onderwijs werken we met mensen, deze mensen moeten de noodzaak om het oude te moderniseren wel inzien. Helaas horen we nog te vaak, veranderen is nergens voor nodig. We doen het toch al jaren zo! Durven we wel kritisch te zijn op wat we doen?

Hopelijk zien we in dat ook het onderwijs niet kan achterblijven. Hoe leuk, mooi en uitdagend is het niet om het oude te veranderen (ik bedoel niet om alles weg te gooien), iets nieuws bedenken, anders bekijken en nieuwe inzichten in het onderwijs toepassen. Geweldig lijkt mij dat. De jeugd is ook niet hetzelfde als 10 jaar geleden, zij stellen ook andere eisen, net als hun ouders.

Als we niet veranderen roesten we vast ....... Dan komen we straks niet meer in aanmerking voor de titel topopleiding.

Laten we dus voorkomen dat we vastroesten en de opleidingen verbeteren zodat ze geschikt zijn voor de 21ste eeuw. Een heerlijke uitdaging. Elke dag op een innoverende wijze omgaan met je onderwijs.

Het onderwijs veranderen door te verbeteren. Wij willen ook een topopleiding blijven.

Enthousiaste voortgang van onze toekomst

Tja, wat gebeurt er als je het team een keer loslaat.
Als de kat van huis is dansen de muizen op tafel.
Zelf afwezig vanwege een sector beleidsdag, vast vooruit kijken naar 2016.

Dus de kat is er niet en wat doen de muizen.......

Vol enthousiasme is er gewerkt aan de blauwdruk van de opleidingen. Toen ik vanmorgen op kantoor kwam hing er een fraai overzicht van de koksopleiding van nu en hoe we deze kunnen gaan vormgeven.

Ons toekomst gericht onderwijs krijgt contouren.

 

Eerst in het blauw de huidige situatie, met ouderwetse overhead velletjes waar de nieuwe ideeën opstaan en die je zo transparant over het oude kunt leggen. Wat goed is niet weggooien!

Wel kritisch zijn in wat we willen veranderen. Onze visie en de uitgangspunten zijn met de blauwe en rode 'tekstvakjes' erbij gezet. Dit moeten we continue op ons netvlies hebben.

 

Waar spelden en een prikbord in dit digitaal tijdperk toch niet goed voor zijn.

 

 

Door deze #creatieve manier van denken # prikkelen we ook de gastheren en de bakkers. Zij gaan ook aan de slag.

 

 

William bedankt......., een verantwoordelijke muis.

Innovatieve keuzes maken voor de opleidingen van de Hotelschool Venlo

Waarom willen we die keuzes nu maken?

Enkele antwoorden;

#Innovatief willen zijn, blijven innoveren om het beste uit de student van tegenwoordig te halen.

Nog een antwoord. Vanaf het nieuwe schooljaar (augustus 2016) gelden de nieuwe #kwalificatiedossiers. Ben je nieuwsgierig hoe deze eruit zien? Ze zijn te vinden op http://kwalificaties.s-bb.nl/. Succes met het doolhof.......

In de kwalificatiedossiers staan de kwalificatie-eisen en deze vormen dus de basis van de examens en vervolgens van de opleidingprogramma's. Kennis van deze dossiers is dus best wel belangrijk.

Een tweede ingrediënt voor goed onderwijs is het gebruiken van erkende examens. Deze worden voor ons gemaakt door https://www.examenwerk.nl/. Als je dus zicht hebt op de examinering dan weet je waar je naar toe moet werken, dan voldoet de student aan alle eisen.

Dus genoeg om even mee bezig te zijn.

De grootste #uitdaging is hoe we vorm geven aan de verplichte #keuzedelen en deze kunnen inpassen in ons onderwijs en hoe we het bedrijfsleven erbij betrekken. Gelukkig heeft de #Hotelschool Venlo een prima klankbordgroep, deze gaat ons zeker ondersteunen.

 

Wij gaan het samen doen, innovatie van de opleidingen #kok, #gastheer/ vrouw, #brood en #banketbakker en #horeca ondernemer manager.