Het blijft groeien

Wat is dat toch dat er tussen de stoepstenen in de tuin van alles blijft groeien?
Een aantal weken geleden had ik de stoep al een klein beetje schoongemaakt en de sporadische groene plukjes gras tussen de voegen weggehaald. Net na de winter, toen stond er echter nog niet zoveel.

Vandaag sta ik weer bij dezelfde stoep en wat denk je. Ik moet weer aan de slag, groeizaam weer geweest zeker.

Allereerst heb ik staan kijken en denken; Hoe krijg ik dit op een makkelijke manier weg? Wat te doen zodat het niet meer terug komt, zodat ik niet weer over 4 weken aan de bak moet.
Het bijzondere is dat ik me dat elk jaar afvraag.

Wegbranden ..... , Wegspuiten met gif ....., Weg krabben met ......  of is er een andere manier?



Om dit jaarlijks terugkerend werk sneller, beter en efficiënter te doen ben ik toch weer op zoek naar nieuwe informatie. Deze kennis heb ik nu nodig, ik wil dit werk nu doen, het is tenslotte weekend en de komende tijd komt het er niet van. Dus internet op en de kennis die ik nodig heb gaan ontdekken.
Ondertussen ook al vrienden gepolst hoe die dat doen? Dan is een vrienden groeps-app heel handig en het werkt snel. Leve Whats-App! Dat laatste levert informatie op: verkoop je huis, asfalteren en laat toch groeien, daar heb je vrienden voor!!! Zo was er even wat afwisseling met de vrienden, toch weer even contact gehad met de vriendenclub.

Na informatie gelezen te hebben en na gewikt en gewogen te hebben wat te doen, ben ik eruit. Branden is niet echt een optie. Werkt niet zo handig. Wegspuiten is ook zo iets. Hoe giftig is het en hoe schadelijk is het voor onze hond, onszelf en het milieu?

Wat overblijft is wegkrabben, wat meer werk maar voor ons toch de beste optie. Het voordeel van krabben is dat je direct resultaat ziet. Het wordt steeds mooier. Dan komt echter het tweede dilemma, hoe krab ik het snelste. De hele middag op de knieën zitten is ook niet fijn. Dus maar als klusser aan de slag. In de schuur eens rondgekeken wat er allemaal ligt.

Een steel, een verfkrabber en aan de slag. Met de slijptol de verfkrabber voorzien van een punt en dit in de steel vastgezet.

Ik kan blijven staan en heb er zowaar plezier in. Enerzijds dat ik iets nieuws gemaakt heb en anderzijds omdat het toch sneller gaat.

Is dit leren of niet, een probleem aanpakken op het moment dat het speelt, juiste bronnen gebruiken om te leren en inventief zijn met wat je hebt.

Zouden studenten dat ook niet fijner vinden? Een probleem zien, je netwerk gebruiken, met elkaar erover praten, informatie zoeken en aan de slag. Geweldig als onderwijs er zo uit zou zien.



Zondagmiddag 19.00 uur, helaas tegenvaller, de stoep is nog niet schoon, het regent alweer. Dus tijd voor andere dingen en vast nadenken hoe ik dit volgend jaar ga aanpakken ........
Nu lees ik net een appje dat schoonmaakazijn ook werkt. Wel met de opmerking dat je daarna geduld moet hebben en dat het enkele dagen droog moet zijn. Het feit dat er niet direct resultaat geboekt wordt vind ik maar niks.... Dus blijven krabben.

Het was echter een leerzame, ontspannen middag. Met al zichtbaar resultaat, een schonere stoep in wording.

Motivatie problemen

Deze week op school is er gesproken over de huidige motivatie van de studenten. Zelfs een discussie met iemand die vindt dat de student al ongemotiveerd bij ons binnen komt. Doordat de student ongemotiveerd binnenkomt kun je als school daar niets mee.

Ik ben het daar niet mee eens. De student is gemotiveerd anders was hij niet bij ons gekomen voor een opleiding. Natuurlijk zal de mate van motivatie verschillen. Dat is altijd; de ene medewerker is misschien ook wel minder gemotiveerd dan de ander.

Als school heb je wel een cruciale rol om de motivatie te versterken of je maakt ze ongemotiveerder door het aangeboden onderwijs. Zorg dat de passie voor het vak alleen maar groter wordt.

Wat wil het toeval dat deze week vanuit een rapport van de OESO geconstateerd wordt dat de Nederlandse scholier ongemotiveerd is. Het schort aan motivatiegebrek bij de student.

Komt dat door de ongemotiveerde student bij de start van een opleiding? Volgens het rapport wordt de demotivatie door het onderwijs zelf veroorzaakt.

Uit het krantenartikel over het OESO onderzoek zijn er verschillende factoren aangeduid die dit veroorzaken.

Er is op de scholen onvoldoende ruimte voor excellente studenten. De studenten willen meer uitdaging. Er wordt geen rekening gehouden met de verschillen tussen de studenten. Het onderwijs is een bron van verveling. Nieuwsgierigheid wordt niet beloond (zie mijn vorige blog). Het onderwijs in Nederland staat in het teken van bestraffen in plaats van belonen. Wij miskennen het belang van positieve prikkels.

Hoe bizar is dit allemaal!

De OESO is positief over het Nederlandse onderwijs als het gaat over de kwaliteit en de toewijding van de docenten. Er is een goede aansluiting met het vervolgonderwijs en de arbeidsmarkt. Dus wat klagen we.......

Het gaat toch goed, niets veranderen.

Zaterdag nog een stuk in de Volkskrant uit het rapport van de OESO, het pakt blijkbaar positief uit als studenten uit verschillende niveaus meer met elkaar moeten samenwerken. Van elkaar leren en je aan elkaar optrekken en uitgedaagd worden.

Dit is toch ook in de werkelijkheid. Op de werkvloer zitten toch ook niet allemaal medewerkers van hetzelfde niveau! Samen moet je in het werkveld een klus klaren. Dus de student kun je op school daar al kennis mee laten maken. Doorbreek de vastgeroeste denkwijze en laat ze meer samen doen. Daag ze uit, prikkel ze en maak ze nieuwsgierig. Dan zal de motivatie toenemen. Dat is toch ook met ons als wij niet meer uitgedaagd worden, hoe saai is dat dan.

Het kan beter, dat is mijn insteek. Veranderen is toch wel noodzakelijk. Innoveer met je onderwijs zou mijn insteek zijn. Innoveren door kaders en tradities te doorbreken.

Nog steeds ben ik ervan overtuigd dat we de goede weg ingeslagen zijn. Innoveren door te gaan werken met thema (project) weken waarbij de student uitgedaagd wordt en waarbij de student samenwerkt met studenten van andere opleidingen en niveaus. Zorg voor een goede terugkoppeling naar de student, steek in op het positieve effect van feedforward.

Je moet eerst door een dal om er vervolgens weer uit te kunnen klimmen. Leren door vallen en opstaan. Ik wil in ieder geval wel weer de top bereiken.

Nieuwsgierigheid

Ontdekken is leuker dan weten

Jonge kinderen zijn continue bezig om te ontdekken, zitten overal aan, proberen van alles uit. Alles in het teken van nieuwsgierigheid en om ervan te leren. Is het eenmaal bekend, dan weten ze wat het is, wat het met je doet of wat je er mee kunt. Alles stoppen ze in de mond, proeven, ruiken en voelen overal aanzitten tot vervelens aan toe.

Is ze dit aangeleerd om het zo te doen? Het is instinctief dat jonge kinderen dit doen.
Wat doen wij als ouder, enerzijds leren we ze eigenlijk de nieuwsgierigheid af en anderzijds proberen we ze te leren wat goed of niet goed voor ze is. Dit gaat de rest van je leven zo door. Door ervaring leer je. Zelfs wij als volwassenen moeten eigenlijk nog nieuwsgierig zijn om achter dingen te komen. Hoe werkt die iPhone nu? Welke instellingen zijn het beste? Wat kun je nog meer doen om goede lessen te geven?


Nieuwsgierigheid is naast een aangeboren ook een zich ontwikkelend eigenschap. Nieuwsgierigheid kan worden versterkt of worden geremd door de omgeving. Ouders remmen nieuwsgierigheid af uit bezorgdheid en/ of omdat ze zelf misschien beter weten wat de gevolgen zijn en de jonge kroost willen beschermen. Zeker zal ook meespelen dat ze proberen de jonge kinderen iets te leren.

Nieuwsgierigheid stimuleert interactie met de omgeving. Gelukkig is de mens een proactief op zich staand uniek handelend individu. Vanuit dat oogpunt is er een onderliggende behoefte om aan nieuwe ervaringen en kennis te komen.

Ontdekken wat er in je omgeving gebeurt, plaatsvindt of afspeelt. De wereld om je heen wordt begrepen en dus ontdekt.

Eenmaal ontdekt en dus kennis opgedaan zou moeten uitnodigen om weer iets nieuws te willen ontdekken of om nog nieuwsgieriger te worden.

De tegenhanger van nieuwsgierigheid is misschien wel vrees. Vrees voor het nieuwe....

Wat doet dat met mij en hoe overleef ik dat? Vrees dat je iets zal overkomen.

Nieuwsgierigheid en vrees voor het nieuwe en dus het onbekende zullen altijd naast elkaar blijven bestaan. Het nieuwe van de ontdekking versus de vrees voor het onbekende.

Werken en leren met nieuwsgierige studenten en docenten maakt het werk vele malen leuker en een stuk gemakkelijker voor iedereen. Helaas weten we maar al te goed dat dit niet de dagelijkse praktijk is. Sommige studenten komen maar moeilijk tot een dusdanige actieve houding dat ze nieuwsgierig zijn/ worden. Studenten worden dan bestempeld als lui, ongeïnteresseerd en dus ongemotiveerd. Als de motivatie bij de docenten onvoldoende aanwezig is zal deze de student niet goed aanzetten tot nieuwsgierigheid en dus ontdekken.

De cruciale vraag is dan ook hoe kun je studenten nieuwsgierig maken. Als je dit kunt bereiken gaat leren wellicht vanzelf. De intrinsieke motivatie zal alleen maar toe nemen.
Hetzelfde geldt voor de medewerkers binnen een school: Hoe kun je deze nieuwsgierig maken dat ook zij willen ontdekken? Op deze manier stimuleer je de intrinsieke motivatie van de docent.

Wat zou het teweeg brengen als iedereen nieuwsgierig zou zijn naar nieuwe dingen? Een grote ontdekkingstocht naar het onbekende.

Dit zou iets zijn voor de didactische en pedagogische aanpak van een team professionals. Een aanpak die uitgaat van het ontwikkelen van nieuwsgierigheid!