Het blijft groeien

Wat is dat toch dat er tussen de stoepstenen in de tuin van alles blijft groeien?
Een aantal weken geleden had ik de stoep al een klein beetje schoongemaakt en de sporadische groene plukjes gras tussen de voegen weggehaald. Net na de winter, toen stond er echter nog niet zoveel.

Vandaag sta ik weer bij dezelfde stoep en wat denk je. Ik moet weer aan de slag, groeizaam weer geweest zeker.

Allereerst heb ik staan kijken en denken; Hoe krijg ik dit op een makkelijke manier weg? Wat te doen zodat het niet meer terug komt, zodat ik niet weer over 4 weken aan de bak moet.
Het bijzondere is dat ik me dat elk jaar afvraag.

Wegbranden ..... , Wegspuiten met gif ....., Weg krabben met ......  of is er een andere manier?



Om dit jaarlijks terugkerend werk sneller, beter en efficiënter te doen ben ik toch weer op zoek naar nieuwe informatie. Deze kennis heb ik nu nodig, ik wil dit werk nu doen, het is tenslotte weekend en de komende tijd komt het er niet van. Dus internet op en de kennis die ik nodig heb gaan ontdekken.
Ondertussen ook al vrienden gepolst hoe die dat doen? Dan is een vrienden groeps-app heel handig en het werkt snel. Leve Whats-App! Dat laatste levert informatie op: verkoop je huis, asfalteren en laat toch groeien, daar heb je vrienden voor!!! Zo was er even wat afwisseling met de vrienden, toch weer even contact gehad met de vriendenclub.

Na informatie gelezen te hebben en na gewikt en gewogen te hebben wat te doen, ben ik eruit. Branden is niet echt een optie. Werkt niet zo handig. Wegspuiten is ook zo iets. Hoe giftig is het en hoe schadelijk is het voor onze hond, onszelf en het milieu?

Wat overblijft is wegkrabben, wat meer werk maar voor ons toch de beste optie. Het voordeel van krabben is dat je direct resultaat ziet. Het wordt steeds mooier. Dan komt echter het tweede dilemma, hoe krab ik het snelste. De hele middag op de knieën zitten is ook niet fijn. Dus maar als klusser aan de slag. In de schuur eens rondgekeken wat er allemaal ligt.

Een steel, een verfkrabber en aan de slag. Met de slijptol de verfkrabber voorzien van een punt en dit in de steel vastgezet.

Ik kan blijven staan en heb er zowaar plezier in. Enerzijds dat ik iets nieuws gemaakt heb en anderzijds omdat het toch sneller gaat.

Is dit leren of niet, een probleem aanpakken op het moment dat het speelt, juiste bronnen gebruiken om te leren en inventief zijn met wat je hebt.

Zouden studenten dat ook niet fijner vinden? Een probleem zien, je netwerk gebruiken, met elkaar erover praten, informatie zoeken en aan de slag. Geweldig als onderwijs er zo uit zou zien.



Zondagmiddag 19.00 uur, helaas tegenvaller, de stoep is nog niet schoon, het regent alweer. Dus tijd voor andere dingen en vast nadenken hoe ik dit volgend jaar ga aanpakken ........
Nu lees ik net een appje dat schoonmaakazijn ook werkt. Wel met de opmerking dat je daarna geduld moet hebben en dat het enkele dagen droog moet zijn. Het feit dat er niet direct resultaat geboekt wordt vind ik maar niks.... Dus blijven krabben.

Het was echter een leerzame, ontspannen middag. Met al zichtbaar resultaat, een schonere stoep in wording.

Een nieuwe bakker

Zaterdagmorgen ga ik altijd naar de bakker. Lekker brood voor het weekend en een kleine voorraad in de diepvries. Doordeweeks hebben we het te druk om naar de bakker te gaan.

In de winkel zie je elke zaterdag dezelfde mensen. Al jaren hoor je ze hetzelfde bestellen. Dat doe ik trouwens ook.

Vanmorgen was echter een bijzondere ervaring.
Al weken heeft de bakker aangekondigd dat er een nieuwe bakker zou komen. Een overname door een collega uit een ander dorp. Met folders en krantenartikelen werden we als consument erop voorbereid dat er wijzigingen zouden komen. Ander brood, ander assortiment, ander uiterlijk.

Vandaag was voor de zaterdagmorgen klanten de eerste confrontatie met de nieuwe broodlijn. Hoe bijzonder is het om zelf te voelen en te zien wat dit met je doet, zowel bij de andere vaste klanten als bij het personeel zie je dat aan hun houding en uitstraling, vertwijfeling, zoekende. Hier blijkt maar weer eens dat een verandering accepteren niet makkelijk is. Dat heeft tijd nodig.

Ik hoor de klant voor mij zeggen: 'Ik wil graag het brood welk altijd links boven lag!' Sorry zegt de winkeldame, dat hebben we niet meer, gelukkig draagt ze enkele alternatieven aan. Met een wantrouwende blik kiest de klant een brood. Zal mij benieuwen hoor ik haar zeggen.

Aan het personeel bespeur ik ook een gewenningsproces. De kassa werkt anders, de bestellingen terugvinden is niet makkelijk en ze moeten veel adviezen geven over het assortiment. Met als gevolg, het duurt langer. Elke klant is langer bezig met kiezen en dus keuzes maken. Ook dat levert een vervelende situatie op.

Toen ik binnenkwam zag ik al dat er iets veranderd was. Het zonnepitbrood, welke wij al jaren eten, was er niet meer. Op de plek waar dit altijd lag, lag iets anders. Er ontstaat twijfel bij het zien van al die nieuwe broden. Slik, wat nu........

Welk brood zou lekker zijn en welk brood is hetzelfde als 'vroeger (vorige week)'? Hoe reageren ze thuis als ik met iets anders thuis kom? Alom vertwijfeling, gelukkig ook bij de andere klanten, om me heen hoor ik, 'oh wat jammer', 'wat lijkt erop', 'dan doe maar wat minder, ik wil het eerst proberen'.

Mijn beurt:

Ik moest me ter plekke ook aanpassen, geen klein suikerbrood meer van 400 gram, maar van 600 gram. Geen rond zonnepitbrood meer maar een vierkant zonnepitbrood welk er het beste op lijkt volgens de verkoopster. Geen bruine bollen per 5 verpakt maar per 6. Kies ik nu één of twee zakken. Had er altijd twee dus 10. Tjee, wat een vertwijfeling, 6 broodjes of 12. Ik kies 1 zak dus 6 broodjes.

Ik ben benieuwd of er volgende week een opstand komt van de klant, 'ik wil mijn oude brood terug'. of ik zie de oude vaste klant niet meer terug. Eerst nog maar eens een andere bakker uitproberen. Helaas is er dan niet veel keus. Er zijn niet veel bakkers meer in het dorp.

Geef de bakker een kans, zou ik zeggen.

Is de bakkers verandering een verbetering? De tijd zal het leren, het is wennen.
Een verandering kan echter ook weleens noodzakelijk zijn, de oude bakker wilde wat anders. Dat is ook keuzes maken.

Opstappen en uitstappen

Het onderwijs wordt niet van vandaag op morgen beter....

Het wordt beter als we bereid zijn om te investeren. Natuurlijk zegt iedereen dan laat de organisatie maar in mij investeren. Dat ik een scholing moet volgen is een taak van de baas, die moet tijd en geld vrij maken voor mij, voor mijn ontwikkeling.

Voor mij!! Omdat de baas het wil! Vreselijke woorden.

Zo krijg je naar mijn mening over een paar jaar geen beter onderwijs. Beter onderwijs begint bij jezelf, wil jij een authentieke medewerker zijn die zich inzet om de student te laten ontwikkelen.

Is de eerste stap dan niet dat jij als onderwijsmedewerker je wilt ontwikkelen? Zelfs zonder dat je baas zegt dat je je moet scholen. De motivatie om te scholen begint bij jezelf. Intrinsieke motivatie om het beste uit jezelf te halen zodat je het beste uit de student kunt halen.

De persoonlijke ontwikkeling van een onderwijsteam doe je door een professionele uitstraling te creëren. Een omgeving waar ontwikkeling voelbaar is bij iedereen, bij de medewerker en bij de student. Zelfs bij de medewerkers die niet direct betrokken zijn bij het onderwijs. Dus ook de facilitaire ondersteuning en andere ondersteunende diensten. Iedereen straalt zijn eigen professie uit en draagt dit uit.....

Medewerkers trainen doe je met elkaar, niet alleen losse vakcursussen (deze trouwens ook) maar langdurige aandacht voor ontwikkeling. De druppel wordt vanzelf een vlek en spreidt zich uit over een team of organisatie. Een professionele organisatie. Met kleine stappen vooruit, waar elke medewerker in zijn professie (van docent tot conciërge) zich thuis voelt en dus tevredener zijn werk uitoefent.

Ik omarm de werkwijze van Stichting Leerkracht, ondertussen ben ik ook al zover dat de naam niet alleen moet zijn 'Stichting Leerkracht'. Het gaat verder dan alleen de onderwijsmedewerkers. Ook de receptie mevrouw, de kantine medewerker en de conciërge hebben een professie en dragen bij aan een professionele omgeving waarin de student het beste leert.

Het zou moeten zijn "Stichting Kwaliteit Schoolmedewerkers".

De trein gaat verder, ondertussen moeten ook de niet onderwijsgevenden opstappen om bij te blijven. Hoe ziet het toekomstgericht onderwijs eruit is voor hun ook van wezenlijk belang? Van mij zijn ze welkom en mogen gratis mee bij de onderwijsontwikkeling. Ik ga ze vragen om op te stappen. Hoe kunnen ze anders ondersteunend zijn aan de ontwikkeling van een student.

Trouwens,

Ik heb het de laatste tijd alleen maar over dat de trein voortgaat en wie er niet opzit niet meer mee kan komen. Er is ook niets mis mee om uit te stappen als je er achter komt dat je op de verkeerde trein zit.

Opstappen en uitstappen kan op hetzelfde station.

Vaardig, waardig en aardig toekomstig onderwijs

Afgelopen week gesproken met een teamlid die studeert aan de Fontys Lerarenopleiding Consumptieve Technieken ofwel docent gastronomie.....

Hij worstelde met een thema voor een onderzoek en had een recent document via de Hogeschool gekregen waar hij mee aan de slag ging. Hier hebben we samen getracht een weg in te vinden.

Het document heet: 'Ons Onderwijs2032'.


https://www.youtube.com/watch?v=DpImMcurjkM


Aangezien ik wel houd van deze materie heb ik me dit weekend eens uitgeleefd op het advies van het onderwijsplatform. Ik was benieuwd waar ons onderwijs naar toe gaat.

Wat wil het toeval vandaag werd ditzelfde document aangehaald tijdens een management dag van Gilde Opleidingen. Waar staan we met het onderwijs van Gilde Opleidingen nu en waar willen we naar toe?

De highlights in een korte uiteenzetting.

Het onderwijs van de toekomst:
Onderwijs prikkelt en stimuleert creativiteit, nieuwsgierigheid en creëert ruimte voor een blijvende ontwikkeling van de student. Studenten leren omgaan met vrijheid en verantwoordelijkheid. Studenten leren de kansen van de digitale wereld benutten.

Wauw, in onze ontwikkeling naar de nieuwe kwalificatiedossiers en onze opbouw bij de Hotelschool en de Bakkerij opleidingen willen we dat ook. We lopen eens voor .......

De student van de toekomst:
De student wil persoonlijke ontwikkeling en heeft aandacht nodig, moet taal-, reken- en digitaal vaardig zijn. De student heeft kennis van de wereld en bezit maatschappelijk- en sociale vaardigheden.

Wauw, dit past bij de 21ste century skills die we aan het omarmen zijn in ons onderwijs, we starten hiermee volgend schooljaar.

De samenhang:
Samenhangend aanbod zichtbaar maken ofwel kennis en vaardigheden van de verschillende vakken combineren en dus grenzen doorbreken, muren en obstakels tussen vakken laten vervagen.

Wauw, dit zijn we nu aan het ontwikkelen dat er meer begrip en zicht komt op elkaars werk en lessen.

De extra's:
Meer mogelijkheden voor verdieping en verbreding.

Wauw, de keuzedelen krijgen een plek.








Het oordeel over de student:
Niet alleen 'meten' door te examineren maar ook door de ontwikkeling van de student 'merkbaar' te maken.

Wauw, wij zijn een instrument aan het bedenken hoe je een student breder kunt meten en niet alleen met een cijfer voor een examen/ toets.


Ons Onderwijs wordt vaardig, waardig en aardig in de voor ons nabije toekomst.
Gelukkig hoef ik niet te wachten tot 2032, de trein is al aan het rijden. Zelfs de ambitie van Gilde Opleidingen, de raket naar de toekomst wordt gebouwd.

De conclusie van vandaag was echter ook voor mij laat de trein niet te hard van stapel lopen, langzaam op gang komen, met veel tussenstations en nog ruimte om op te stappen.

Op naar de horizon...... daar staat een raket en eerst ervoor zorgen dat de basis op orde is.

Kerst innovatie.

Kerst innovatie,


Een traditionele kerstboom, mooi groen vol mooie kerstballen en een sfeervolle verlichting.

Een kerststalletje erbij, zo hoort dat nu eenmaal.
Sfeer in huis en kerst versterkt het gevoel van samen, iets voor elkaar betekenen, samen genieten van elkaar en met elkaar. Veel tijd besteden aan het eten en dus van alle lekkere dingen die bij kerst horen.

Volop sfeer in Heerlen bij het glazen huis en straks met elkaar luisteren naar de top 2000. "Imagine" van John Lennon, wauw een nieuwe nummer één.
"Imagine all the people Living live in peace..."
"Imagine all the people Sharing all the world..."



Toch vonden wij het tijd worden voor een innovatieve kerstboom. Een keer wat anders, duurzamer. Geen groene kunstboom, een alternatieve boom die gemaakt is van (gesnoeide) takken die anders bij het milieu station terecht waren gekomen.
Nog een beetje latexverf er tegen (uit een emmer die toch haast leeg was) en klaar is kees. Hoe moeilijk is het? Als dit geen kerstinnovatie is, dan weet ik het niet meer!!

Zelfs een zelf gehaakt kerststalletje.

Traditioneel gecombineerd met een andere wending.


Wij wensen iedereen fijne kerstdagen met veel innovatieve momenten en gedachtes. Geniet van deze tijd.